takson rodzimy lub trwale zadomowiony [24]

Anemone nemorosa L.

zawilec gajowy
Anemone nemorosa
17.04.2005, Pewel Mała; copyright © by Antoni Mielnikow
Anemone nemorosa
Anemone nemorosa (zawilec gajowy)
Anemone nemorosa (zawilec gajowy)
kwiat
Anemone nemorosa (zawilec gajowy)
pokrój
Anemone nemorosa (zawilec gajowy)
Anemone nemorosa (zawilec gajowy)
osobnik; kwitnąca roślina widziana z boku
Anemone nemorosa (zawilec gajowy)
liść; liście podkwiatostanowe widziane z góry [usunięto kwiatostan]
Anemone nemorosa (zawilec gajowy)
łodyga; okółek liści podkwiatostanowych; widoczne owłosienie łodygi i szypułki oraz ogonków liściowych

opis

cechy diagnostyczne w kluczu:Anemone (zawilec)kl 3893
Bylina kłączowa z rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae). Kłącze walcowate, równowąskie, poziome. Części nadziemne zamierają latem lub wczesną jesienią. Łodyga kwiatostanowa (6)10-30cm wysokości, dość wiotka, z jednym kwiatem.

Liść odziomkowy pojedynczy, zwykle trójlistkowy (może mieć do 5 listków), poszczególne listki potrójnie-wrębne o brzegach łatek ząbkowanych.

Liście łodygowe, pod kwiatostanem, w trójlistkowym okółku, z nieoskrzydlonymi ogonkami liściowymi 1-2cm długimi, 3-wrębne.

Płatków korony 6(-8), białe lub mniej lub bardziej różowo nabiegłe, nerwacja z łącznikami (anastemozująca). maja.

Owocem jest niełupka owłosiona włoskami krótszymi od szerokości niełupki.

Kwitnienie wiosną, w zależności od przebiegu pogody, w okresie od marca do początku

Wszystkie części zawilca gajowego są trujące, zawierają toksyczny glikozyd - ranunkulinę.

występowanie

Anemone nemorosa (zawilec gajowy)
grupa; widziany z góry płat kwitnących zawilców; z boku widoczny różowo zabarwiony kwiatostan lepiężnika różowego
Anemone nemorosa (zawilec gajowy)
pokrój
wystepowanie
o mapie występowania
Zawilec gajowy jest gatunkiem pospolitym, masowo występującym. Lasy liściaste i mieszane, , zarośla, polany, pastwiska, ekstensywne łąki, sady, parki. Na glebach różnego rodzaju ale raczej żyznych, w miejscach słonecznych i ocienionych.

Gatunek charakterystyczny (Ch.) dla:

space_elw

Anemone ×lipsiensis

Anemone nemorosa × ranunculoides
takson rodzimy lub trwale zadomowiony, nie ujęty czekliście 2002 [24]
Anemone ×lipsiensis

wybrane okazy · selected collections

znalezisko 20020420.5.02 - Anemone nemorosa (zawilec gajowy); okolice Wrocławia
020420-5
leg. Marek Snowarski
/okolice Wrocławia/ #3
znalezisko 20080406.1.bg - Anemone nemorosa (zawilec gajowy); Las Taczanowski, woj. wielkopolskie
080406-1
leg. Błażej Gierczyk
/Las Taczanowski, woj. wielkopolskie/ #6
znalezisko 20130427.2.wm - Anemone nemorosa (zawilec gajowy); Niepołomice; Szarów [Polana Błoto; Puszcza Niepołomicka]
130427-2
leg. Waldemar i Maria Mazur, det. Waldemar Mazur
/Niepołomice; Szarów [Polana Błoto; Puszcza Niepołomicka]/ #8
znalezisko 00010000.383.mr; Suwalszczyzna
383
leg. Maciej Romański
/Suwalszczyzna/ #2
znalezisko 00010000.323.mr; Suwalszczyzna
323
leg. Maciej Romański
/Suwalszczyzna/ #1

właściwości i zastosowanie

kolor kwiatów
kwiaty
🌤 ⛅ ☁ — Wysokość: 10-20 cm • Szerokość: do 30 cm • 15-12 szt./m2 • Rozstawa: 25-30 cm

Kwitnienie: od marca do maja

Krajowa bylina z wydłużonymi poziomymi kłączami. Występuje masowo w wilgotnych lasach i zaroślach. Masowo kwitnie w czasie, krótkiego wiosennego okresu wegetacji, z początkiem lata części nadziemne zamierają. Kwiaty w pełni rozwijają się w czasie słonecznej pogody.

W ogrodnictwie używana jako wybitnie trwała bylina okrywowa efemeroidalna, dla miejsc cienistych, pod drzewami. Także w ocienionych miejscach ogrodu skalnego. Efekt ozdobny powstaje wiosną, w czasie kwitnienia i do początku lata, gdy jej funkcję mogą zastąpić byliny później rozpoczynające wegetację. Do sadzenia w płatach lub masowo, także współrzędowo z później rozwijającymi się bylinami.

Grupa użytkowa:
byliny ogrodowe • trwała • 🟩 okrywowe lub zadarniające⛰ do ogrodu skalnego • do ogrodu naturalistycznego • do ekspozycji w grupie
o znaczeniu produkcyjnym • uprawa łatwa

Analiza dostępności roślin (form i odmian #23)

wymagania i uprawa

Wymagania (parametry ogrodowe):
miejsce: 🌤 sloneczne, nieco ocienione • ⛅ półcieniste☁ cieniste • chłodne
gleba: dostatecznie wilgotna • nie znosi przesuszania • przeciętna ogrodowa • próchniczna/organiczna • odczyn zbliżony do obojętnego • preferuje lekko kwaśne
zimowanie: strefa mrozoodporności 5

Wymagania (optimum rozwoju/konkurencyjności na naturalnych stanowiskach wg ekologicznych liczb wskaźnikowych): światło — półcień • woda — gleba przeciętnie wilgotna • odczyn — gleba słabo kwaśna lub gleba o obojętnym pH • ciepło — miejsce umiarkowanie chłodne lub miejsce przeciętnie ciepłe • zwięzłość — gleba średnio zwięzła • próchnica — gleba mineralno-próchnicza, zasobna w humus • żyzność — podłoże umiarkowanie żyzne lub podłoże żyzne

Rozmnażanie, wysiew/sadzenie:

• wysiew nasion do gruntu [jesienią]
• przez podział [w okresie letniego spoczynku]
• przez sadzonki kłączowe [(odmiany) zimą]
Bylina łatwa w uprawie. Stanowisko powinno być półcieniste. Gleba próchniczna.

Rozmnażanie przeprowadza się w okresie letniego spoczynku, po zaniknięciu liści, przez podział rozrośniętych egzemplarzy, przez wysiew nasion wprost do gruntu jesienią lub przez sadzonki kłączowe w okresie zimy.

Odmiany ozdobne zawilca gajowego (o pełnych lub barwnych kwiatach) rozmnaża się wyłącznie na drodze wegetatywnej. W przypadku cennych odmian należy zapewnić stanowisko zabezpieczone zimą przed nadmiarem wilgoci (przepuszczalna, zdrenowana gleba).