atlas-roslin.pl

Crocus [🔉 kro·kus]

krokus, szafran
autorzy i statusy taksonu są widoczne na szerszym ekranie 🛈
W Polsce występuje jeden gatunek krokus spiski (Crocus scepusiensis) i/lub krokus wiosenny (Crocus vernus) oraz krokus białokwiatowy (Crocus albiflorus) - patrz flora Czech [71.8s556]. Powszechnie uprawianych jest kilka innych gatunków, w licznych odmianach.W Polsce występuje jeden gatunek krokus spiski (Crocus scepusiensis) i/lub krokus wiosenny (Crocus vernus) oraz krokus białokwiatowy (Crocus albiflorus) - patrz flora Czech [71.8s556]. Powszechnie uprawianych jest kilka innych gatunków, w licznych odmianach.
Większość uprawianych u nas krokusów kwitnie na przedwiośniu lub wiosną, po okresie chłodnego spoczynku zimowego. Dokładny termin kwitnienia zależy od przebiegu pogody w danym roku i danym miejscu. Wczesne krokusy mogą zakwitnąć już w lutym, najczęściej w marcu, przy chłodnym początku wegetacji dopiero w kwietniu.
Niektóre gatunki kwitną jesienią, po okresie spoczynku letniego (warunki suche i gorące), będąc w stanie bezlistnym (jak zimowity) lub nie, liście zwykle rozwijają dopiero na wiosnę. Są one niezbyt przystosowane do naszego klimatu, ale próbować można, najwyżej sadzone z bulwocebul jakiś czas wytrwają.Większość uprawianych u nas krokusów kwitnie na przedwiośniu lub wiosną, po okresie chłodnego spoczynku zimowego. Dokładny termin kwitnienia zależy od przebiegu pogody w danym roku i danym miejscu. Wczesne krokusy mogą zakwitnąć już w lutym, najczęściej w marcu, przy chłodnym początku wegetacji dopiero w kwietniu.
Niektóre gatunki kwitną jesienią, po okresie spoczynku letniego (warunki suche i gorące), będąc w stanie bezlistnym (jak zimowity) lub nie, liście zwykle rozwijają dopiero na wiosnę. Są one niezbyt przystosowane do naszego klimatu, ale próbować można, najwyżej sadzone z bulwocebul jakiś czas wytrwają.
  
↓niekwitnące jesienią; kwiaty liliowe, różowe lub fioletowawe, rzadko białe
  
    
↓nieliście pojawiają się pod koniec kwitnienia jesienią
Crocus sativus (krokus uprawny)
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony
· Trzy znamiona niepodzielone, czerwone, sięgające powyżej pylników.
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony
Crocus sativus L. (krokus uprawny)
krokus siewny, szafran uprawny · Takson uprawiany, nie ujęty w czekliście.[491]
    
    
↑nie liście pojawiają się po kwitnieniu, wiosną
Crocus speciosus ‘Conqueror’
Crocus speciosus ‘Conqueror’
Crocus speciosus ‘Conqueror’
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony
· Trzy znamiona dalej podzielone na nitkowate odcinki.
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony
Crocus speciosus M. Bieb. (krokus okazały)
szafran okazały · Takson uprawiany, nie ujęty w czekliście.[491]
    
  
↑nie kwitnące na przedwiośniu; kwiaty różnie zabarwione
  
    
↓niekwiaty żółte, w gardzieli nagie
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony
    
      
↓nieosłona bulwocebul szybko rozszczepia się na grube włókna tworzące grubą siateczkę
Crocus angustifolius (krokus wąskolistny)
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony
· Liście 1-1.5 mm szerokości, nagie.
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony
Crocus angustifolius Weston (krokus wąskolistny)
szafran wąskolistny · syn. Crocus susianus Ker-Gawl. · Takson uprawiany, nie ujęty w czekliście.[491]
      
      
↑nie osłona bulwocebul nie siatkowato-włókienkowata
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony
· Liście zazwyczaj z drobniutkim brodaweczkami na brzegu i spodzie nerwu głównego.
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony
      
        
↓nieznamię koloru pylników; osłona bulwocebul rozpada się na równoległe włókienka
Crocus flavus (krokus żółty)
Crocus flavus (krokus żółty)
Crocus flavus (krokus żółty)
XL
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony
· Liście 1.5-3 mm szerokości.
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony
Crocus flavus Weston (krokus żółty)
szafran żółty · syn. Crocus aureus Sibth. et Sm. · Crocus maesiacus Ker-Gawl. · Takson uprawiany.[491]
        
        
↑nie znamię pomarańczowe; łatki ostre; osłona bulwocebul odłamuje się wokół podstawy
Crocus chrysanthus ‘Advance’
Crocus chrysanthus ‘Blue Bird’
Crocus chrysanthus ‘Advance’
XL
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony
· Liście 1-2 mm szerokości.
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony
        
    
↑nie kwiaty liliowe, fioletowe, różowe lub białe, w różnych odcieniach
    
      
↓niepylniki przewyższają znamiona słupka; łatki okwiatu 1.8-3.5 cm długości
Crocus albiflorus Kit. (krokus białokwiatowy)
szafran białokwiatowy · syn. Crocus vernus (L.) Hill. ssp. albiflorus (Kit.) Acherson et Graebner · Takson uprawiany.[491]
  Gatunek występujący w górach południowej i środkowej Europy, od Pirenejów, przez Alpy po pogórzy czeskich. Flora Czech [71.8s557] podaje stanowiska (prawdopodobnie wtórne) z Karkonoszy.

Podobny: krokus Tomassiniego (Crocus tommasinianus) ma kwiaty duże, 4-5cm średnicy, blado niebieskofioletowe lub różowe, z białawą gardzielą bez bródki, znamię nie przewyższa pręcików, łatki ostre. [86.4s298]

      
      
↑nie pylniki nie przewyższają znamion słupka; łatki okwiatu (3.5) 4-4.5 cm długości
      
        
↓niełatki okwiatu białe, w różnych odcieniach fioletu lub często fioletowo prążkowane, w górze bez ciemniejszej plamy
Crocus vernus ‘Purpureus Grandiflorus’
Crocus vernus ‘Jeanne d'Arc’
Crocus vernus ‘Pickwick’
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony
· W gardzieli, w pobliżu nasady pręcików jest bródka włosków.
Crocus vernus (L.) Hill. (krokus wiosenny)
szafran wiosenny · Antropofit zadomowiony we florze Polski.[491]
  Pochodzi z południowych Alp i północnych Apeninów. Uprawiany i zdziczały.
        
        
↑nie łatki okwiatu fioletowe, w górze z ciemniejszą plamą, bardzo rzadko białe
Crocus scepusiensis (krokus spiski)
Crocus scepusiensis (krokus spiski)
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony
· W gardzieli, w pobliżu nasady pręcików bez bródka włosków.
Crocus scepusiensis (Rehmann et Woł.) Borbás (krokus spiski)
wystepowanie
szafran spiski · syn. Crocus heuffelianus Herb. ssp. scepusiensis (Rehmann et Wol.) Dostál · Takson rodzimy lub trwale zadomowiony.[491]
  ≡ Crocus heuffelianus HerbertCrocus banaticus HeuffelCrocus discolor G. Reuss [71.8s558]
        

właściwości i zastosowanie

wymagania uprawa Crocus (krokus)
Bulwy krokusów w handlu są oferowane w okresie letnio-jesiennym tj. w okresie naturalnego spoczynku tych roślin. Należy je sadzić do gruntu w drugiej połowie września (gatunki kwitnące wiosną) lub w sierpniu (gatunki kwitnące jesienią).
Krokusy można uprawiać w pojemnikach; przy takiej uprawie należy zimować w sposób który zabezpieczy cebule przed większymi mrozami np. doniczki mogą być zadołowane i okryte lub zimowane w nieogrzewanym pomieszczeniu przylegającym do ogrzewanego budynku, w temperaturze nie przekraczającej (w górę) kilku stopni powyżej zera.
🌱
Crocus scepusiensis (krokus spiski)
krokus spiski (Crocus scepusiensis) · jedyny gatunek rodzimy, występuje w Karpatach Zachodnich
Krokusy to byliny z bulwami pędowymi. Kwiaty większości uprawianych u nas gatunków wyrastają po okresie chłodnego spoczynku zimowego, na przedwiośniu, przed liśćmi lub ±razem z nimi, często jeszcze pod śniegiem lub wkrótce po jego zejściu. Jest to jeden z pierwszych kwiatów po zimie; w zależności od przebiegu pogody w danym roku mogą kwitnąć od lutego do początku kwietnia.

Część uprawianych gatunków kwitnie jesienią, po okresie spoczynku letniego, zależnie od pory sadzenia i przebiegu pogody, od września do grudnia, ich liście zwykle rozwijają się dopiero na przedwiośniu.

Torebki nasienne dojrzewają pod ziemią i dopiero pod koniec lata wychodzą na jej powierzchnię. Czasem jednak (np. zbyt głębokie sadzenie) pozostają w ziemi - nasiona kiełkują tworząc gęstą kępkę bulwocebul, zwykle z powodu przegęszczenia nie kwitnącą.

Miejsce krokusów jest na rabatach z roślinami cebulowymi; stosuje się je do podsadzania krzewów i pod drzewami. Najlepiej wyglądają w dużych grupach i na większej powierzchni. W sprzyjających warunkach, w ciągu kilku lat, z jednej pierwotnej bulwy tworzy się grupa kilkunastu dobrze odżywionych bulw potomnych - i powstaje kępa pięknie kwitnących roślin.

Przy często stosowanej uprawie na trawniku najlepiej sadzić je w pola z wyciętą darnią. Przy koszeniu należy omijać ich liście, do czasu naturalnego zasychania, co następuje na początku lub pod koniec czerwca. Jeśli liście będą uszkadzane przy koszeniu lub gdy krokusy rosną w zwartej darni, to cudów nie będzie — z roku na rok bulwy będą coraz słabsze, kwiaty przez to mniejsze i w końcu trawnikowe krokusy zanikną.Krokusy to byliny z bulwami pędowymi. Kwiaty większości uprawianych u nas gatunków wyrastają po okresie chłodnego spoczynku zimowego, na przedwiośniu, przed liśćmi lub ±razem z nimi, często jeszcze pod śniegiem lub wkrótce po jego zejściu. Jest to jeden z pierwszych kwiatów po zimie; w zależności od przebiegu pogody w danym roku mogą kwitnąć od lutego do początku kwietnia.

space

Torebki nasienne dojrzewają pod ziemią i dopiero pod koniec lata wychodzą na jej powierzchnię. Czasem jednak (np. zbyt głębokie sadzenie) pozostają w ziemi - nasiona kiełkują tworząc gęstą kępkę bulwocebul, zwykle z powodu przegęszczenia nie kwitnącą.

space

Przy często stosowanej uprawie na trawniku najlepiej sadzić je w pola z wyciętą darnią. Przy koszeniu należy omijać ich liście, do czasu naturalnego zasychania, co następuje na początku lub pod koniec czerwca. Jeśli liście będą uszkadzane przy koszeniu lub gdy krokusy rosną w zwartej darni, to cudów nie będzie — z roku na rok bulwy będą coraz słabsze, kwiaty przez to mniejsze i w końcu trawnikowe krokusy zanikną.

💠 rabata bylinowa • ⛰ ogród skalny • ogród naturalistyczny • ▩ grupa/płat
wysokość: 5 – 15 cm • szerokość: 7 – 15 cm
kwitnienie: od lutego do kwietnia

wymagania i uprawa

🌸
🔆 miejsce:  słoneczne • 🌤 słoneczne, nieco ocienione
💧 woda: gleba przeciętnie wilgotna (świeża) • gleba dostatecznie wilgotna • nie znosi gleby podmokłej
☷ gleba: przepuszczalna • żyzna • przeciętna ogrodowa • odczyn zbliżony do obojętnego • nie toleruje zasadowej
❄️ zimowanie: strefa mrozoodporności 6
Stanowisko słoneczne lub nieco ocienione. W zależności od pochodzenia poszczególne gatunki preferują stanowisko chłodne lub ciepłe.

Gleba przeciętna, przepuszczalna, w okresie wegetacji dostatecznie wilgotna, nie przesychająca, ale i nie podmokła; odczyn obojętny lub lekko kwaśny, pH 6.5-6.8, w żadnym razie nie zasadowy. W razie suchej wiosny, należy kilkakrotnie podlewać aż do połowy maja. W okresie spoczynku - tj. latem podłoże powinno być podsuszone.

Nawożenie umiarkowane. Jesienią nawozem wieloskładnikowym lub tylko fosforowym i potasowym (np "kwaśny" siarczan potasu). Wiosną można zastosować nawozy azotowe w niedużej dawce, pierwszy raz w okresie przed kwitnieniem, drugi raz po 2-3 tygodniach.

Bulw krokusów w uprawie ogrodowej nie należy zbyt często wykopywać - chyba, że w celu wegetatywnego rozmnożenia lub dla usunięcia chorych egzemplarzy. Bulwy mogą pozostawać w glebie przez kilka do kilkunastu lat. W tym czasie naturalnie mnożą się i po kilku latach utworzy się efektowna kępa kwiatów.

Większość uprawianych gatunków i odmian jest wystarczająco mrozoodporna, zwłaszcza przy zimach z pokrywą śnieżną. Można zastosować okrycie z torfu lub kory, z pozostawieniem jej wiosną jako ściółki zagłuszającej chwasty i zmniejszającej parowanie.

W sezonie ważne jest usuwanie chwastów które znacznie osłabiają wzrost bulw. Bezwzględnie należy pozostawić liście krokusów do czasu aż same naturalnie zamrą w okresie letnim. Niezwłocznie należy usuwać wszystkie chore (skazy na liściach, zdeformowane kwiaty), nietypowe, słabe egzemplarze - zwykle jest to objaw chorób wirusowych.Stanowisko słoneczne lub nieco ocienione. W zależności od pochodzenia poszczególne gatunki preferują stanowisko chłodne lub ciepłe.

space

Nawożenie umiarkowane. Jesienią nawozem wieloskładnikowym lub tylko fosforowym i potasowym (np "kwaśny" siarczan potasu). Wiosną można zastosować nawozy azotowe w niedużej dawce, pierwszy raz w okresie przed kwitnieniem, drugi raz po 2-3 tygodniach.

space

Większość uprawianych gatunków i odmian jest wystarczająco mrozoodporna, zwłaszcza przy zimach z pokrywą śnieżną. Można zastosować okrycie z torfu lub kory, z pozostawieniem jej wiosną jako ściółki zagłuszającej chwasty i zmniejszającej parowanie.

space

🌱 Sadzenie, wysiew, rozmnażanie:

44 – 25 szt./m2 • rozstawa: 15 – 20 cm
z nasion [po zbiorze lub wiosną, niekiedy nasiona przelegują]
przez podział [na początku spoczynku letniego (koniec czerwca, lipiec)]
schemat uprawy
copyright © by Marek Snowarski

cykl życiowy; cykl uprawy

Obok korzeni przybyszowych (licznie wyrastają u podstawy bulwy), występuje także kilka mięsistych korzeni kurczliwych. Przy przejściu w spoczynek letni kurczą się one i wciągają nową bulwę zastępczą na głębokość zastępowanej bulwy matecznej.
Cykl rozwojowy gatunków kwitnących jesienią zwykle wygląda tak, że kwitną jesienią w stanie bezlistnym, liście rozwijają się w pełni dopiero wiosną. Przemiany bulwy są takie samej jak u gatunków kwitnących wiosną.
Kwiaty wyrastają jakby spod ziemi. Bierze się oto stąd, że pęd jest silnie skrócony i ukryty pod ziemią, wraz z dolną częścią kwiatu tj. z zalążnią i dolnym odcinkiem rurki kwiatowe. Dopiero po zapłodnieniu, rozwijający się owoc jest wypychany na powierzchnię ziemi, przez wydłużającą się szypułę.
Organem przetrwalnikowym krokusów są bulwy, w zależności od gatunku nieco spłaszczone, kuliste lub gruszkowate, stosunkowo nieduże, 1-4 cm średnicy. Bulwa krokusa to zgrubiały dolny odcinek pędu, okryty cienkimi łuskami z nasadowej części liści okrywowych; podobnie jak ma to miejsce u należących do tej samej rodziny mieczyków (Gladiolus).

Bulwa rozpoczyna rozwój po okresie spoczynku letniego. Jesienią bulwa tworzy liczne korzenie przybyszowe oraz w górnej części do kilku „kiełków”. Kiełki te to silnie skrócone pędy, z liśćmi osłonowymi oraz jednym do kilku zaczątków kwiatów. Pod koniec zimy kiełki sięgają powierzchni ziemi. Gdy nieco się ociepli, na przedwiośniu, wszystkie rosną i rozkwitają niemal równocześnie. W ten sposób z jednej bulwy kwitnie wiązka, kilku do kilkunastu kwiatów.Organem przetrwalnikowym krokusów są bulwy, w zależności od gatunku nieco spłaszczone, kuliste lub gruszkowate, stosunkowo nieduże, 1-4 cm średnicy. Bulwa krokusa to zgrubiały dolny odcinek pędu, okryty cienkimi łuskami z nasadowej części liści okrywowych; podobnie jak ma to miejsce u należących do tej samej rodziny mieczyków (Gladiolus).

space

W trakcie kwitnienia lub wkrótce po nim krokusy w pełni rozwijają liście asymilacyjne. Liście te są przeważnie wąskie, rynienkowato zgięte; jest ich kilka. Wiosenny okres kiedy rośliny są ulistnione jest bardzo ważny - bo wtedy gromadzą energię a nad zamierającą bulwą matczyną tworzą się nowe bulwy potomne.

Każdy z nowych pędów (zimowych kiełków z kwiatami lub tylko z liśćmi) tworzy wiosną kolejną bulwę. W ten sposób w sprzyjających warunkach, z roku na rok, nie tylko kwitnienie jest obfitsze ale i rośnie liczba bulw.

Pod koniec wiosny lub na początku lata liście zamierają i krokusy przechodzą okres spoczynku letniego. Nowe bulwy mają już wtedy zaczątki kiełków. Zawiązki kwiatów w ich wnętrzu różnicują się w okresie letniego spoczynku.W trakcie kwitnienia lub wkrótce po nim krokusy w pełni rozwijają liście asymilacyjne. Liście te są przeważnie wąskie, rynienkowato zgięte; jest ich kilka. Wiosenny okres kiedy rośliny są ulistnione jest bardzo ważny - bo wtedy gromadzą energię a nad zamierającą bulwą matczyną tworzą się nowe bulwy potomne.

space

Pod koniec wiosny lub na początku lata liście zamierają i krokusy przechodzą okres spoczynku letniego. Nowe bulwy mają już wtedy zaczątki kiełków. Zawiązki kwiatów w ich wnętrzu różnicują się w okresie letniego spoczynku.

rozmnażanie wegetatywne; wykopywanie i sadzenie

Rozmnażanie przez nasiona stosuje się przy hodowli nowych odmian oraz dla rozmnażania gatunków botanicznych.
Generalnie dla stosunkowo drobnych cebul czy bulw, jak w przypadku krokusów, nie stosuje się reguły sadzenia na głębokość równą trzem rozmiarom bulwy, lecz sadzi się je znacznie głębiej.
Krokusy, a w szczególności odmiany ozdobne, rozmnaża się wegetatywnie, wykorzystując zwiększającą się z roku na rok liczbę bulw.

Bulwy krokusów wykopuje się po zakończeniu wegetacji u progu lata, zwykle jest to koniec czerwca lub początek lipca. Najwcześniej kopie się w czasie żółknięcia liści. Terminu kopania nie należy zbytnio opóźniać - bo wtedy klony bulw zbyt łatwo rozsypują się podczas kopania. Należy szczególnie unikać uszkadzania bulw, bo rany źle się goją i zwykle prowadzą do zamarcia uszkodzonej bulwy. Bulwy silniej związane z bulwą macierzystą oddziela się dopiero po dosuszeniu, gdy przy odrywaniu nie uszkadza się skórka w okolicy piętki. Wszystkie chore i uszkodzone należy wyrzucać. Przed przechowywaniem lub sadzeniem warto zaprawić preparatem grzybobójczym.

Do czasu sadzenia bulwy przechowuje się w ciepłym i suchym pomieszczeniu o temperaturze nie przekraczającej 20°C. Wyższe temperatury powodują tworzenie w przyszłym sezonie większej liczby, ale drobniejszych bulw potomnych.

Do gruntu bulwy gatunków i odmian kwitnących jesienią wysadza się w sierpniu.

Większość uprawianych krokusów kwitnie na przedwiośniu i tych nie należy sadzić zbyt wcześnie. Optymalny termin sadzenia to druga połowa września, w cieplejszych rejonach do początku października.

Sadzie się w grupach lub w rzędach. Przy sadzeniu w grupie dla wieloletniej uprawy odległość pomiędzy bulwami powinna wynosić 8-12 cm, ponieważ w kolejnych latach z racji na tworzenie dodatkowych bulw grupa szybko się zagęszcza. Przy sadzeniu w rzędach tworzy się je co 15-20 cm, w rzędzie sadzi się w odległości nieco większej od średnicy bulwy. Głębokość sadzenia dużych bulw odmian uprawnych, na glebach lekkich ok. 10 cm lub głębiej, na ciężkich nieco płycej 7-8 cm. Drobniejsze bulwy sadzi się nieco płycej. Krokusy, a w szczególności odmiany ozdobne, rozmnaża się wegetatywnie, wykorzystując zwiększającą się z roku na rok liczbę bulw.

space

Do czasu sadzenia bulwy przechowuje się w ciepłym i suchym pomieszczeniu o temperaturze nie przekraczającej 20°C. Wyższe temperatury powodują tworzenie w przyszłym sezonie większej liczby, ale drobniejszych bulw potomnych.

space

Większość uprawianych krokusów kwitnie na przedwiośniu i tych nie należy sadzić zbyt wcześnie. Optymalny termin sadzenia to druga połowa września, w cieplejszych rejonach do początku października.

space

szafran

Druga polska nazwa krokusów, coraz rzadziej używana, to szafran. Szafran to także nazwa przyprawy i jednocześnie barwnika. Są to wysuszone znamiona słupka (zebrane z górnym odcinkiem szyjki słupka) jednego z kwitnących jesienią gatunków krokusa - krokusa uprawnego (Crocus sativus). Jest on uprawiany głównie na południu Europy i w Azji Mniejszej.

Przyprawa szafran używana jest do barwienia na żółto potraw - np. ryżu, ciast. Z uwagi na dużą pracochłonność produkcji, w przeliczeniu na masę przyprawa jest droga. Prawdziwości opinii że to "najdroższa przyprawa" nie weryfikowałem. Natomiast opinia, że szafran jest droższy od złota może była prawdziwa dawno-dawno-temu; bo np. w marcu 2009 roku, mimo wybitnie słabego kursu polskiej waluty, 1 g szafranu w detalicznej sprzedaży kosztował niecałe 30zł, podczas gdy 1 g złota nieco ponad 100zł.Druga polska nazwa krokusów, coraz rzadziej używana, to szafran. Szafran to także nazwa przyprawy i jednocześnie barwnika. Są to wysuszone znamiona słupka (zebrane z górnym odcinkiem szyjki słupka) jednego z kwitnących jesienią gatunków krokusa - krokusa uprawnego (Crocus sativus). Jest on uprawiany głównie na południu Europy i w Azji Mniejszej.

space