takson rodzimy lub trwale zadomowiony [24]
· ochrona częściowa (1.181)
· Czerwona Lista — NT–bliski zagrożenia

Leucojum vernum L.

śnieżyca wiosenna
Leucoium vernum L.
Leucojum vernum (śnieżyca wiosenna)
24.03.2004, rezerwat Śnieżycowy Jar, Straczanów k/Murowanej Gośliny, nadleśnictwo Łopuchowo (Wielkopolska); copyright © by Błażej Gierczyk
Leucojum vernum (śnieżyca wiosenna)
Leucojum vernum (śnieżyca wiosenna)
Leucojum vernum (śnieżyca wiosenna)
Leucojum vernum
pokrój rosliny owocującej
Leucojum vernum
dojrzewajacy owoc
Leucojum vernum (śnieżyca wiosenna)
grupa roślin
Leucojum vernum (śnieżyca wiosenna)
Leucojum vernum (śnieżyca wiosenna)
Leucojum vernum (śnieżyca wiosenna)

opis

cechy diagnostyczne w kluczu:Leucojum (śnieżyca)kl 8043
Bylina cebulowa wysokości do 30 cm. Cebula kulista, 2-2.5 cm średnicy.

space

Łodyga kwiatostanowa typu głąbik z jednym kwiatem (a u podgatunku ssp. carpaticum z dwoma kwiatami); dłuższa od liści.

space

Kwitnienie w marcu i kwietniu, na przedwiośniu.

space

Nasiona białawe, punktowane.

występowanie

Leucojum vernum (śnieżyca wiosenna)
siedlisko
Gatunek podlega ochronie częściowej (poz. 1.181 wg aktualnego rozporządzenia). Do ustawowej ochrony został włączony w 1946 roku. Do 2014r. znajdował się pod ochroną ścisłą.
wystepowanie
o mapie występowania
Naturalne stanowiska w lasach górskich i podgórskich. Na nizinach często uprawiana, od stuleci, i zadomowiona w wilgotnych lasach i zaroślach.

Statusy czerwonej listy 2016r. [311]:

NT – bliski zagrożenia.
Na liście z 2006r. takson miał status — V – narażony na wymarcie
Globalnie — LC – takson najmniejszej uwagi, nie kwalifikujący się do żadnej z pozostałych kategorii zagrożenia.

gatunki podobne

Często uprawiana i częściej (niż śnieżyca) spotykana w lasach liściastych i parkach jest śnieżyczka przebiśnieg (Galanthus nivalis). Z ogólnego pokroju jest podobna do śnieżycy, jednak łatwo odróżnimy przebiśniegi po odmiennej budowie kwiatu - ma on koronę w dwóch okółkach, przy czym zewnętrzny jest wyraźnie podzielony na trzy stosunkowo wąskie płatki.

space

wybrane okazy · selected collections

znalezisko 20060401.1.bg - Leucojum vernum (śnieżyca wiosenna); Turew
060401-1
leg. Błażej Gierczyk
/Turew/ #10
znalezisko 20080308.1.bg - Leucojum vernum (śnieżyca wiosenna); rez.
080308-1
leg. Błażej Gierczyk
/rez. "Śnieżycowy Jar" koło Starczanowa/ #6
znalezisko 20090307.1.pkob - Leucojum vernum (śnieżyca wiosenna); ok. Lubska, woj. lubuskie
090307-1
leg. Piotr Kobierski
/ok. Lubska, woj. lubuskie/ #10
znalezisko 20100513.4.js - Leucojum vernum (śnieżyca wiosenna)
100513-4
leg. Jacek Soboń
/var. carpaticum/ #1

właściwości i zastosowanie

kolor kwiatów
kwiaty
⛅ ☁ — Wysokość: 10-30 cm

Kwitnienie: od marca do kwietnia

Rodzima bylina cebulowa, w wielu miejscach zdziczała z uprawy i zadomowiona. Uprawiana w wilgotnych do podmokłych i cienistych miejscach o żyznej glebie. Stosowana jako wybitnie trwała bylina okrywowa o charakterze efemeroidalnym (części nadziemne zanikają już w czerwcu - łączyć z innymi bylinami później rozpoczynającymi wegetację, np. z konwalią majową (Convallaria majalis)), bardzo efektowna podczas masowego kwitnienia na przedwiośniu. Także sadzona w grupach na skalniakach i rabatach.

space

Grupa użytkowa:
byliny cebulowe, bulwiaste lub kłączowe • 💠 rabata bylinowa • 🟩 okrywowe lub zadarniające • "runa leśnego" • ⛰ ogród skalny • ogród naturalistyczny • ozdobne liście • bylina na kwiat cięty • pachnące

wymagania i uprawa

Wymagania (parametry ogrodowe):
gleba: dostatecznie wilgotna • stale wilgotna do podmokłej • żyzna • próchniczna/organiczna
zimowanie: strefa mrozoodporności 4

Wymagania (optimum rozwoju/konkurencyjności na naturalnych stanowiskach wg ekologicznych liczb wskaźnikowych): światło — półcień lub umiarkowane słońce • woda — gleba wilgotna • odczyn — gleba o obojętnym pH • ciepło — miejsce umiarkowanie chłodne lub miejsce przeciętnie ciepłe • zwięzłość — gleba średnio zwięzła • próchnica — gleba mineralno-próchnicza, zasobna w humus • żyzność — podłoże żyzne

Rozmnażanie, wysiew/sadzenie:

• z nasion [zaraz po zbiorze lub po stratyfikacji]
• przez podział [cebul w czasie letniego spoczynku (lipiec-sierpień), sadzić od razu]
Stanowisko półcieniste, wilgotne. Rozmnaża się przez oddzielanie cebul przybyszowych, w okresie letniego spoczynku - w sierpniu lub wrześniu. Cebule nie mogą przesychać, należy je od razu sadzić.