atlas-roslin.pl
efemerofit [24][491]

Leucojum aestivum L. [🔉 le͡u·ko·jum *]

śnieżyca letnia
Leucoium aestivum L.
Leucojum aestivum
Freiburg Niemcy; copyright © by Jarosław Makowski
Leucojum aestivum (śnieżyca letnia)

opis

cechy diagnostyczne w kluczu:Leucojum (śnieżyca)kl 8044
Bylina cebulowa.

space

Kwiatostan zwykle wielokwiatowy (przeważnie 2 do 5 (7) kwiatów).

space

Liście stosunkowo szerokie, ok. 1 cm szerokości, ciemnozielone.

space

Wysoka, 35 – 60 cm wysokości. Kwitnienie w maju i czerwcu.

gatunki podobne

Często uprawiana (i zdziczała lub rosnąca na naturalnych górskich stanowiskach) śnieżyca wiosenna (Leucojum vernum) jest niższa, ma pęd kwiatostanowy dłuższy od liści, jednokwiatowy (rzadziej dwukwiatowy). Kwiaty pojawiają się wcześniej - w marcu i kwietniu. Różni się też białawymi (L.a. ma czarniawe) nasionami i szeroką, wydłużoną (L.a. ma prawie kulistą) torebką.

właściwości i zastosowanie

wymagania uprawa Leucojum aestivum (śnieżyca letnia)
🌱
Niezbyt często uprawiana roślina ozdobna, rzadko dziczejąca.
wysokość: 35 – 60 cm
kwitnienie: od maja do czerwca

wymagania i uprawa

🌸ekologiczne liczby wskaźnikowe Leucojum aestivum (śnieżyca letnia)
Stanowisko półcieniste, wilgotne. Rozmnaża się przez oddzielanie cebul przybyszowych, w okresie letniego spoczynku - w sierpniu lub wrześniu. Cebule nie mogą przesychać, należy je od razu sadzić.