| |||||||||
| |||||||||
występowanie, ekologia

Bardzo rzadki, w Polsce w okolicach Dąbrowy Górniczej i na kilku innych lokalizacjach (np. w okolicy Ząbkowic Śląskich), na wysuniętych na północ, oderwanych od głównego obszaru występowania stanowiskach.
Na liście z 2006r. takson miał status — R – rzadki - potencjalnie zagrożony wymarciem
Podstawy przyznania kategorii zagrożenia:
C. populacja niewielka z trendem spadkowym, liczba osobników generatywnych <10000.
C2. obserwowany, szacowany, spodziewany lub wydedukowany jest trend spadkowy i:
a)(i) liczba osobników generatywnych w każdej subpopulacji ≤1000.
• zadomowiony
• kenofit (Kn)
• Pochodzenie: Europa.
• Czas przybycia na teren Polski: XIXw.
• Wnika do siedlisk/zbiorowisk: antropogenicznych · częściowo przeobrażonych.
- klasa 3: 2-15m dla 50-99% diaspor · efektywny sposób rozsiewu: myrmecochoria
- średnia masa nasiona: 2.6mg · średnia wysokość rośliny: 56cm
wybrane okazy · selected collections ⇈

leg. Antoni Mielnikow
/Podwarpie/

leg. Marek Snowarski
/Arboretum Wojsławice/
właściwości i zastosowanie
Bylina z południowej i południowo-wschodniej Europy, gdzie rośnie w lasach i zaroślach, zwykle na wapieniu.

Dość trwała bylina okrywowa, bez większych wymagań co do żyzności i wilgotności gleby, na stanowiskach słonecznych. Doskonała do ogrodów skalnych sadzona pojedynczo lub w małych grupach. Po wiosennym kwitnieniu należy silnie przyciąć przekwitłe pędy aby zachowała estetyczny wygląd do końca sezonu wegetacyjnego.
Bylina o niskich wymaganiach glebowych i wodnych. Jak i u innych przedstawicieli rodzaju sok mleczny jest silnie drażniący i parzący dla powierzchni ciała, w żadnym razie nie trzeć oczu - może trwale uszkodzić rogówkę.
⇈ 🌱 🌸
odmiany uprawne (#5) ⇒ analiza dostępności roślin i nasion
| ▫ | bez odmiany |
| ‘Bonfire’ | |
| Candy (‘Purpurea’) — liście i pędy czerwono nabiegłe | |
| ○ | ‘Lacy’ — liście szeroko biało obrzeżone |
| ‘Purpurea’ (Candy) — liście i pędy czerwono nabiegłe | |
| ‘Variegata’ — liście biało obrzeżone |
nomenklatura, etymologia ℹ️ ⇈
· końcówka -form- (lat. forma - kształt, postać), a dla wyrazów z greki końcówka -oid- (gr. eidos ειδος - rodzaj, postać), dodawana do rdzenia rzeczowników tworzy przymiotnik oznaczający "posiadanie podobnej formy, kształtu, wyglądu, charakteru" np. fili‑form-is (nitkowaty), pyri-form-is (gruszowaty), disc-oid-eus (dyskowaty);
· tego rodzaju znaczenie daje też grecki przyrostek -morf- z gr. μορφη (wygląd, kształt, postać)
· daje ten sam efekt słowotwórczy co człon ‑at‑, np. pectin-at-us, czasem obie cząstki słowotwórcze są łączone w jednym wyrazie, np. pectin‑at‑i‑form-is (grzebieniasty, grzebieniokształtny); to samo lub podobne znaczenie przymiotników uzyskuje się końcówkami -(al/ar/os/at/ic)-
· np. jajowaty - ovatus = ovalis = oviformis = ovoideus











