Aconitum firmum Rchb. ssp. moravicum Skalicky

tojad mocny morawski
Aconitum firmum ssp. moravicum (tojad mocny morawski)
18.08.2011, Pilsko; copyright © by Jerzy Kruk XL
Aconitum firmum ssp. moravicum (tojad mocny morawski)
Aconitum firmum ssp. moravicum (tojad mocny morawski)
Aconitum firmum ssp. moravicum (tojad mocny morawski)
XL
Aconitum firmum ssp. moravicum (tojad mocny morawski)
Aconitum firmum ssp. moravicum (tojad mocny morawski)
Aconitum firmum ssp. moravicum (tojad mocny morawski)

cechy charakterystyczne

Bylina; korzeń rzepowato zgrubiały. Pęd wzniesiony, sztywny. Kwiatostan prosty lub rozgałęziony, osie i szypułki kwiatowe gęsto owłosione niegruczołowatymi krętymi włoskami.

space

Szypułki kwiatowe proste, odstające od osi pod kątem prostym.. Przykwiatki (przynajmniej dolnych kwiatów) podzielone lub przynajmniej ząbkowane, rzadko niepodzielone, 2.5-8(17)mm długości.

space

Szczyty miodników główkowate, nie zawsze sięgają szczytu hełmu.

space

Słupków (1)2-3(4), nagie lub na stronie grzbietowej (odosiowej) owłosione zakrzywionymi włoskami.

Nasiona czworokątne, gładkie lub czasem po jednej stronie pomarszczone, z trzeba podługowatymi skrzydełkami (jedno z nich silniej rozwinięte), płodne.

space

występowanie

Gatunek podlega ochronie ścisłej (poz. 1.219 wg aktualnego rozporządzenia). Nie mają do niego zastosowania wyłączenia spod ochrony uzasadnione względami godpodarki rolnej, leśnej lub rybackiej (§8.1). Nie mają do niego zastosowania wyłączenia spod ochrony dla przypadków obrotu okazami pochodzącymi z zagranicy (§8.3). Do ustawowej ochrony został włączony w 1983 roku.
Aconitum firmum ssp. moravicum (tojad mocny morawski)
XL
Takson górski, endemit Karpat Zachodnich, w buczynach , rzadko w świerczynach w miejscach wysięku wody lub na źródliskach, wzdłuż strumieni na kamieńcach i w ziołoroślach związku . Głównie w związkach

Statusy czerwonej listy 2016r. [311]:

VU – narażony.
Takson nie był ujęty na poprzedniej (2006r.) czerwonej liście
W Europie — NT – bliski zagrożenia.
Wymieniony w Konwencji Berneńskiej.
Wymieniony w Dyrektywie Siedliskowej, załącznik 2.

Podstawy przyznania kategorii zagrożenia:
C. populacja niewielka z trendem spadkowym, liczba osobników generatywnych <10000.
C1. obserwowany, szacowany lub spodziewany jest trend spadkowy (w perspektywie maksymalnie 100 najbliższych lat) na poziomie przynajmniej 10% w ciągu 3 lat lub 1 generacji (decyduje dłuższy okres):.