takson rodzimy lub trwale zadomowiony [24]

Fagus sylvatica L.

buk zwyczajny
Fagus silvatica
01.08.2002, Hucisko k. Żywca; copyright © by Antoni Mielnikow
Fagus sylvatica (buk zwyczajny)
kora
Fagus sylvatica
siewki
Fagus sylvatica
rozwijające się liście
Fagus sylvatica (buk zwyczajny)
siewka z liśćmi
Fagus sylvatica (buk zwyczajny)
krótkopęd z pąkiem
Fagus sylvatica
Fagus sylvatica
Fagus sylvatica
Fagus sylvatica (buk zwyczajny)
Fagus sylvatica
Drzewo 30(50) m wysokości; korona gęsta, szeroka, kopulasta, nisko osadzona na pniu u drzew rosnących swobodnie i rozdzielona na potężne konary. Pień z gładką, jasnoszarą korą.

space

Liście jajowate do eliptycznych, 5-10 cm długości, prawie całobrzegie do odlegle falisto ząbkowanych. Początkowo wraz z ogonkiem jedwabiście owłosione, dojrzałe wyłysiałe z długimi włoskami tylko na nerwach spodniej strony liścia; wierzchem ciemnozielone, błyszczące, spodem jaśniejsze, matowe. Przylistki długie i wąskie, odpadają na samym początku rozwoju liści.

space

występowanie

Fagus sylvatica (buk zwyczajny)
Fagus sylvatica
wystepowanie
o mapie występowania
W Polsce przebiega północno-wschodnia granica zasięgu tego gatunku. Poza tym częsty, zwłaszcza na południu kraju i na Pomorzu. W centralnej Polsce występowanie buka ograniczają niskie opady.

space

Gatunek charakterystyczny (Ch.) dla:

space_elw

Gatunek wyróżniający (D.) dla:

space_elw

wybrane okazy · selected collections

znalezisko 20070109.1.js - Fagus sylvatica (buk zwyczajny); Góry Kaczawskie, okolice Wlenia
070109-1
leg. Jacek Soboń
/Góry Kaczawskie, okolice Wlenia/ #5
znalezisko 20020130.3.bl - Fagus sylvatica (buk zwyczajny)
020130-3
leg. Barbara Łotocka #5
znalezisko 20020909.7.02 - Fagus sylvatica (buk zwyczajny); Kołobrzeg, park zdrojowy
020909-7
leg. Marek Snowarski
/Kołobrzeg, park zdrojowy/ #3
znalezisko 00010000.15.kbb
15
leg. Kamila i Bogusław Binkiewicz #3
znalezisko 20050423.2.am; okolice Jaworzna
050423-2
leg. Antoni Mielnikow
/okolice Jaworzna/ #2
znalezisko 20140421.1.jmak - Fagus sylvatica (buk zwyczajny)
140421-1
leg. Jarosław Makowski #2

właściwości i zastosowanie

Fagus sylvatica
odmiana strzępolistna
Drzewa bardzo dobrze prezentują się sadzone pojedynczo lub w luźnych grupach na odkrytej przestrzeni. Rosną szybko i są długowieczne. Efektowny jest pokrój (szeroka, nisko osadzona gęsta korona) i jasna kora pnia i gałęzi; wiosną wcześnie rozwijają się liście; jesienne wybarwienie liści przechodzi od żółtych, przez pomarańcze w ciepłe brązy. Gęste ulistnienie zapewnia głęboki cień pod koroną drzewa.

space

W uprawie dość często znajdują się szczególnie atrakcyjne odmiany czerwone, ciemnopurpurowym, brązowoczerwonym letnim zabarwieniu liści (różne odmiany 'Purpurea'). Oprócz tego mamy odmiany o pędach zwisających (różne cv. Pendula), o liściach wiosną złocistożółtych (cv. Zlata), o liściach w różnym stopniu wycinanych (głęboko — cv. Asplenifolia, płytko — cv. Laciniata), o odmiennej formie korony (wydłużona, wąskostożkowata — grupa Fastigata, dodatkowo z pogiętymi gałęźmi — cv. Dawyck).

Grupa użytkowa:

Analiza dostępności roślin (form i odmian #75)

wymagania i uprawa

Fagus sylvatica
Wymagania (optimum rozwoju/konkurencyjności na naturalnych stanowiskach wg ekologicznych liczb wskaźnikowych): światło — półcień • woda — gleba przeciętnie wilgotna • odczyn — gleba słabo kwaśna lub gleba o obojętnym pH lub gleba zasadowa, z wapniem • ciepło — miejsce umiarkowanie chłodne • zwięzłość — gleba średnio zwięzła • próchnica — gleba mineralno-próchnicza, zasobna w humus • żyzność — podłoże umiarkowanie żyzne lub podłoże żyzne
Ma wysokie wymagania glebowe. Dobrze rośnie na glebach żyznych, gliniastych lub gliniasto-piaszczystych, o odczynie obojętnym, słabo kwaśnym lub zasadowym, także na glebach wapiennych. Gleba nie może przesychać, możliwie z równym poziomem wód gruntowych (rzędu 1-2 m), źle znosi wahania poziomu wód gruntowych, stanowisko nie może też być podmokłe. Lepiej rozwija się w rejonach Polski z większą sumą opadów.

space

Młode liście i pędy mogą być niszczone przez późne, majowe przymrozki, jednak szybko następuje regeneracja. Większy problem mogą być oparzenia kory wystawionej na bezpośrednie światło słoneczne, pozostają trwałe zeszpecenia a nawet zgorzele prowadzące do zamarcia drzewa — problem ten dotyczy roślin młodych lub starych nagle odsłoniętych po wycięciu sąsiadujących drzew.

space