atlas-roslin.pl
takson rodzimy lub trwale zadomowiony [24][491]

Euphorbia amygdaloides L. [🔉 *o·i·des]

wilczomlecz migdałolistny, ostromlecz migdałolistny
Euphorbia amygdaloides (wilczomlecz migdałolistny)
06.05.2006, Bieszczady; copyright © by Błażej Gierczyk
Euphorbia amygdaloides (wilczomlecz migdałolistny)
pokrój
Euphorbia amygdaloides (wilczomlecz migdałolistny)
pokrój
Euphorbia amygdaloides
Euphorbia amygdaloides
Euphorbia amygdaloides (wilczomlecz migdałolistny)
Euphorbia amygdaloides

opis

cechy diagnostyczne w kluczu:Euphorbia (wilczomlecz)kl 1493
Bylina. Łodygi podnoszące się, 30 – 60 cm wysokości.

space

Górne podsadki talerzykowate zrośnięte nasadami do ±połowy.

Miodniki półksiężycowate z dwoma rożkami.

space

występowanie

wystepowanie
o mapie występowania
ekologiczne liczby wskaźnikowe Euphorbia amygdaloides (wilczomlecz migdałolistny)
Na południu Polski, częściej w Karpatach, zwłaszcza w lasach bukowych.

Gatunek charakterystyczny (Ch.) dla:

space_elw

Gatunek wyróżniający (D.) dla:

space_elw

Różne parametry ekologiczne, z objaśnieniem - opisowym rozwinięciem tekstowym, są podane tekstem po zalogowaniu.

wybrane okazy · selected collections

znalezisko 20060506.1.bg - Euphorbia amygdaloides (wilczomlecz migdałolistny); Bieszczady
060506-1
leg. Błażej Gierczyk
/Bieszczady/ #5
znalezisko 20070110.1.ps; Czorsztyn, Pieniński PN
070110-1
leg. Przemysław Stolarz
/Czorsztyn, Pieniński PN/ #1
znalezisko 20070415.1.jkr; rez. ‘Cieszynianka’, Mogilany k/Krakowa
070415-1
leg. Jerzy Kruk
/rez. ‘Cieszynianka’, Mogilany k/Krakowa/ #1

właściwości i zastosowanie

wymagania uprawa Euphorbia amygdaloides (wilczomlecz migdałolistny)
🌱
Bylina ze zdrewniałymi nasadami pędów (podkrzew) naturalnie występująca na glebach nawapiennych, na południu Polski w Karpatach i Sudetach, schodzi też na niziny; rośnie w lasach liściastych i mieszanych, zwłaszcza w bukowych. Poza tym częściej w cieplejszych obszarach Eurazji.

space

💠 rabata bylinowa • ⛰ ogród skalny • "runa leśnego" • ⁂ pojedynczo lub po kilka w grupie (soliter)
byliny ogrodowe • zimozielona (wiecznie zielona)
wysokość: 30 – 40 (50) cm
kwitnienie: od kwietnia do czerwca (lipca)

wymagania i uprawa

🌸
🔆 miejsce: ⛅ półcieniste • ☁ cieniste • ciepłe • osłonięte (przed wiatrami)
💧 woda: gleba przeciętnie wilgotna (świeża)
☷ gleba: żyzna • przeciętna ogrodowa • mineralno-próchniczna • odczyn zbliżony do obojętnego • preferuje zasadową
❄️ zimowanie: strefa mrozoodporności 5

Wymagania (optimum rozwoju/konkurencyjności na naturalnych stanowiskach wg ekologicznych liczb wskaźnikowych): światło — cień • woda — gleba przeciętnie wilgotna • próchnica — gleba mineralno-próchnicza, zasobna w humus • ciepło — miejsce umiarkowanie chłodne lub miejsce przeciętnie ciepłe • zwięzłość — gleba średnio zwięzła • żyzność — podłoże żyzne

Na ciepłe i osłonięte miejsca, ±zacienione. Polecana zwłaszcza na glebach nawapiennych. Zimą w celu zachowania liści wskazane lekkie osłonięcie przed wysuszającym wiatrem.

🌱 Sadzenie, wysiew, rozmnażanie:

5 – 4 szt./m2 • rozstawa: 45 – 50 cm
wysiew nasion do gruntu [po zbiorze lub zimą; także samosiew (nasiona łatwo osypują się)]

🌱🌸
opcje Bazaru

odmiany (form i odmian #3) analiza dostępności roślin

  • ◑ ‘Purpurea — pędy silnie czerwonozielono przebarwione w okresie zimowo-wiosennym; latem zielone #4
  • ○  ‘var. robbiae — silniej rosnąca, z większymi, błyszczącymi i skórzastymi liśćmi oraz z licznym podziemnymi rozłogami; mniej mrozoodporna odmiana z Azji Mniejszej #2
  •    ‘Variegata — liście żółtozielono obrzeżone

mieszaniec Euphorbia amygdaloides L.

Euphorbia ×martini
Euphorbia amygdaloides × characias
takson uprawiany, nie ujęty w czekliście 2002 lub 2020 [24]