atlas-roslin.pl

Ulmus minor Mill. emend. Richens [🔉ul·mus *]

wiąz pospolity, wiąz polny
Ulmus campestris auct., non L. [🔉ul·mus *] · Ulmus carpinifolia Gled. [🔉ul·mus kar·pi·ni·fo·li·a] · Ulmus carpinifolia Ruppius ex Suckow [🔉ul·mus kar·pi·ni·fo·li·a]
autorzy i statusy taksonu są widoczne na szerszym ekranie 🛈
Ulmus carpinifolia
Ulmus minor (wiąz pospolity)
Ulmus minor (wiąz pospolity)
Ulmus minor (wiąz pospolity)
Ulmus minor (wiąz pospolity)
liście
Ulmus minor (wiąz pospolity)
Ulmus minor (wiąz pospolity)
Ulmus minor (wiąz pospolity)
Ulmus minor (wiąz pospolity)
Ulmus carpinifolia
Ulmus minor (wiąz pospolity)
Ulmus minor
listwy korkowe na pędzie
Ulmus minor
Ulmus minor (wiąz pospolity)
pąki

cechy charakterystyczne

cechy diagnostyczne w kluczu:Ulmus (wiąz)
Ulmus minor (wiąz pospolity)
pokrój formy krzewiastej
Drzewo lub niski krzew. Pień często rozgałęziony od nasady, tworzy odrośla korzeniowe. Kora początkowo ±gładka, szarobrązowa, z wiekiem spękana na małe prawie prostokątne łuski.

space

Pąki jajowato stożkowate, jednobarwne; łuski w osłoniętych miejscach białawo owłosione, na brzegu często orzęsione.

space

Kwiaty niemal siedzące (szypułki do 1mm); znamię z białymi brodawkami.

space

występowanie

Takson rodzimy lub trwale zadomowiony. [491]
wystepowanie - Ulmus minor (wiąz pospolity)
Ulmus minor (wiąz pospolity)
drzewo w okresie intensywnego owocowania wyróżnią się beżową barwą
ekologiczne liczby wskaźnikowe Ulmus minor (wiąz pospolity)
Lasy łęgowe, grądy, zarośla, tereny stepowiejące. Na glebach o zmiennym uwilgotnieniu, z preferencją dla zasadowych. Gatunek światłożądny i ciepłolubny.
Gatunek charakterystyczny (Ch.) dla:
space_elw
Gatunek wyróżniający (D.) dla:
space_elw

Różne parametry ekologiczne, z objaśnieniem - opisowym rozwinięciem tekstowym, są podane tekstem po zalogowaniu.

wybrane okazy · selected collections

#4
js.050329-9
leg. Jacek Soboń
/Pogórze Kaczawskie, okolice Wlenia, forma krzewiasta w drzewostanie jaworowym/
#3
jmak.110315-1
leg. Jarosław Makowski
/poł.-zach. Niemcy/
#9
22 05 25 - 3
leg. Marek Snowarski
/Zręcin k. Krosna/
#2
bl.010000-9
leg. Barbara Łotocka
/Płyta Krotoszyńska/

Ulmus minor Mill. var. suberosa Rehd.

takson rodzimy lub trwale zadomowiony (brak w czekliście)[491]
Ulmus minor var. suberosa
Ulmus minor var. suberosa
Formy krzaczaste o gałązkach pokrytych listwami korka, mniejszych liściach, z wierzchu szorstkich. Pojawiają się częściej na stanowiskach słonecznych i suchych.

właściwości i zastosowanie

wymagania uprawowe Ulmus minor (wiąz pospolity)
🌱
Może być użyty do tworzenia wysokich żywopłotów formowanych (2-5m wysokości).
⁂ pojedynczo lub po kilka w grupie (soliter) • ▩ grupa/płat • na żywopłot formowany
🌳 drzewa liściaste • liście sezonowe

wymagania i uprawa

🌸
🔆 miejsce:  słoneczne • ⛅ półcieniste
💧 woda: gleba przeciętnie wilgotna (świeża) • gleba dostatecznie wilgotna
❄️ zimowanie: strefa mrozoodporności 5a

Wymagania (optimum rozwoju/konkurencyjności na naturalnych stanowiskach wg ekologicznych liczb wskaźnikowych): światło — półcień • woda — gleba sucha lub gleba przeciętnie wilgotna lub gleba wilgotna • próchnica — gleba mineralno-próchnicza, zasobna w humus • ciepło — miejsce przeciętnie ciepłe • zwięzłość — gleba średnio zwięzła • żyzność — podłoże żyzne

🌱 🌸
opcje Bazaru

odmiany uprawne (#9) ⇒ analiza dostępności roślin i nasion

‘Argenteovariegata’ — szybko rosnąca; liście biało plamiste
‘Jacqueline Hillier’ — karłowa, nieregularna, wzrost bardzo wolny · odmiana ujmowana też w ramach Ulmus ×hollandica (wiąz holenderskid)
‘Louis van Houtte’ — korona regularna, zaokrąglona; liście złotożółte
‘Pendula’ — pokrój parasolowaty; liście drobne
‘Suberosa’ — pędy z wyraźnymi listwami korkowymi
‘Umbraculifera’ — korona b. regularna, kulista
‘Viminalis Aurea’ — wolno rosnący nieregularny krzew; liście złotożółte, ząbkowane · odmiana ujmowana też w ramach Ulmus (wiązd)
‘Webbiana’ — blaszka liściowa złożona wzdłuż nerwu głównego
‘Wredei’ — szerokokolumnowa; liście złotożółte, poskręcane · odmiana ujmowana też w ramach Ulmus ×hollandica (wiąz holenderskid)
symbolami ◼ ◕ ◑ ◔ ○ ▫ pokazano częstość występowania odmiany w ofercie handlowej, od najwyższej do najniższej; nazwy na żółtym tle są linkowane do własnej strony odmiany

ten gatunek tworzy mieszańca:

nomenklatura, etymologia ℹ️

poznanie znaczenia i pochodzenia nazwy ułatwia jej zapamiętanie
Ulmus minor Mill. emend. Richens [🔉 ul·mus *]Ulmus campestris auct., non L. [🔉 ul·mus *] · Ulmus carpinifolia Gled. [🔉 ul·mus kar·pi·ni·fo·li·a] · Ulmus carpinifolia Ruppius ex Suckow [🔉 ul·mus kar·pi·ni·fo·li·a](pl) wiąz pospolity · wiąz polny
ulmus, -i (lat., subst., f) — starożytnorzymska nazwa wiązu, zwłaszcza odnosiła się do wiązu pospolitego (Ulmus minor)
carpinifolius, -a, -um (lat., adj.) — grabolistny; przymiotnik złożony carpin- (grabowy-, jak u grabu pospolitego (Carpinus betulus)) -i- -folius (-listny)
carpinus, -i (lat., subst., f) — już w starożytnym Rzymie drzewo grab; uwaga! akcent na pierwszej sylabie; nazwa z rdzeniem czasownika carpo, -ere (zrywać, szarpać, uszczykiwać, odrywać) oddaje główny sposób użytkowania, przez niskie ścinanie odrośli
-foliūs, -a, -um; -foliatūs, -a, -um (lat., subst., n) — przyrostek od folium, -i n. (liść); częsty drugi człon w przymiotnikach złożonych -folius,-a,-um ("-listny"); częsty w epitetach gatunków np. angustifolius (wąskolistny), cordifolia (sercolistna), alternifolium (różnolistne), ilicifolius (o liściach jak dąb ostrolistny) lub unifolius (jednolistny)
literatura · references
specyfikacja literatury jest widoczna na szerszym ekranie 🛈
  • Hejný, S., Slavík, B., 1997 — Květena České Republiky 1 [71.1]
  • Flora Polski Rośliny naczyniowe, 1992 — Tom III edycja II [16.3II]
  • Rothmaler W., 2005 — Exkursionsflora von Deutschland, Band 4. Gefäßpflanzen: Kritischer Band. [40]
  • Rutkowski L., 1998 — Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. [15]
  • Seneta W., Dolatowsk J., 2000 — Dendrologia. [12]
  • Haeupler, H., Muer, T., 2000 — Bildatlas der Farn- und Blütenpflanzen Deutshlands. [9]
  • Sokolov S.Ja., 1951 — Djerjevja i kustarniki SSSR. T.2 [119.2]
  • Tzvelev N.N., 2004 — Flora Europae Orientalis. T.11 [86.11]
  • Rothmaler W., 1995 — Exkursionsflora von Deutschland, Band 3. Gefäßpflanzen: Atlasband. [11]
  • Bugała, W., 2000 — Drzewa i krzewy. [38]
  • Tutin T.G. et al., 1993 — Flora Europaea. Volume 1. Psilotaceae to Platanaceae [150.1]
  • Szafer, Wł., Kulczyński, St., Pawłowski, B., 1988 — Rośliny polskie, cz. I i II. [3]
  • Mirek Z. et al., 2020 — Vascular plants of Poland. An annotated checklist. Rośliny naczyniowe Polski. Adnotowany wykaz gatunków. [491]
  • Zając, A., Zając, M. (Eds.), 2001 — Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. - Distribution Atlas of Vascular Plants in Poland. [25]
  • Matuszkiewicz W., 2001 — Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. [14]
ta strona być może używa ciasteczek (cookies), korzystając z niej akceptujesz ich użycie — więcej informacji