Znajduje się na ministerialnej liście inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Polski (zał.2/15) rozprzestrzenionych na szeroką skalę. Jeśli usunięte pozostają w miejscu i zawierają nasiona, to nie wymagają głębokiego zakopania (§4.4.1.a).
Bylina z Azji wschodniej.
U nas uprawiana jako okazała bylina ozdobna.
Dawno zdziczała z uprawy i inwazyjna, zwłaszcza w okolicy cieków wodnych na terenach podgórskich.
Gatunek ten jest brany pod uwagę jako "roślina energetyczna".[234]
Gatunek wyróżniający (D.) dla:
Różne parametry ekologiczne, z objaśnieniem - opisowym rozwinięciem tekstowym, są podane tekstem po zalogowaniu.
Inwazyjność i/lub kategorie obcego elementu flory (Tokarska-Guzik et al. (2012) [234]): • zadomowiony, inwazyjny • inwazyjny w skali kraju • kenofit (Kn) • Pochodzenie: Azja wschodnia. • Czas przybycia na teren Polski: 1882r. • Kategoria inwazyjności: IV (najwyższa) 21pkt.: gatunek o bardzo dużym wpływie w Polsce — znana jest zarówno duża liczba stanowisk i duża liczebność na nich; zwiększa się liczba stanowisk lub zajmowany obszar • Zagrożenia: ekologiczne (bardzo istotne), ekonomiczne (bardzo istotne), społeczne (bardzo istotne) • Zasięg krajowy (występuje na przeważającym obszarze Polski) • Populacje: występują na całym terenie Polski, przeważnie z dużą liczbą osobników, tworząc rozległe łany • Dynamika: szybko zwiększa liczbę stanowisk • Kolonizuje siedliska/zbiorowiska: przede wszystkim częściowo przeobrażone lub o charakterze naturalnym • Wnika do siedlisk/zbiorowisk: antropogenicznych · częściowo przeobrażonych · o charakterze naturalnym. • Główne typy siedlisk będących przedmiotem zainteresowania Wspólnoty, do których wnika: · 3240 — zarośla wierzbowe na kamieńcach i żwirowiskach górskich potoków (Salici-Myricarietum – część z przewagą wierzby) · 6430 (szczególnie) — ziołorośla górskie (Adenostylion alliariae) i ziołorośla nadrzeczne (Convolvuletalia sepium) · 91E0 — łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe (Salicetum albae, Populetum albae, Alnenion glutinoso-incanae, olsy źródliskowe)
ⓘParametry rozsiewu wg (Lososová et al. (2023) [601]): - klasa 2: 1-5m dla 50-99% diaspor · efektywny sposób rozsiewu: lokalny, niewyspecjalizowany · + antropochoria - średnia masa nasiona: 2.4mg · średnia wysokość rośliny: 181cm · neofit dla Europy
⇈🌸Wymagania (optimum rozwoju/konkurencyjności na naturalnych stanowiskach wg ekologicznych liczb wskaźnikowych): światło — umiarkowane słońce lub pełne słońce • woda — gleba przeciętnie wilgotna lub gleba wilgotna • próchnica — gleba mineralno-próchnicza, zasobna w humus • ciepło — miejsce umiarkowanie chłodne lub miejsce przeciętnie ciepłe • zwięzłość — gleba kamienista, żwirowa lub gleba średnio zwięzła • żyzność — podłoże żyzne
symbolami ◼ ◕ ◑ ◔ ○ ▫ pokazano częstość występowania odmiany w ofercie handlowej, od najwyższej do najniższej; nazwy na żółtym tle są linkowane do własnej strony odmiany
Reyno͡utria(nazwa osobowa, subst.)
— nazwa na cześć flamandzkiego przyrodoznawcy XVIw. Karel van Sint-Omaars (1533-69) znanego też jako Baron van Reynoutre, przyjaciela innego flamandzkiego botanika Mathiasa de l'Obela (Lobelius)
