Veronica hederifolia s.str. (przetacznik bluszczykowy s.str.)

cechy charakterystyczne

cechy diagnostyczne w kluczu:

↔ Veronica hederifolia agg. (przetacznik bluszczykowy (agg.))

Prawdopodobnie allotetrapoidalny mieszaniec przetacznika trójklapowego (Veronica triloba) i przetacznika bladego (Veronica sublobata).

Roślina jednoroczna kwitnąca na przedwiośniu. Łodyga pokładająca się i wznosząca się w końcowym odcinku, 5-40(50) cm długości; z 2(3) rzędami krótkich włosków łukowato zagiętych w przód.

space

Szypułki kwiatów 1-2×dłuższe od kwiatów, w czasie dojrzewania owoców wydłużają się, 2-4× dłuższe od kielicha; nieco krótsze od przysadki. Z jednym rzędem krótkich włosków łukiem skierowanych do przodu, poza tym nagie.

space

Korona niebieskofioletowa lub jasno niebieska, z białą gardzielą i ciemnymi żyłkami na działkach korony (w liczbie 20-22).

space

Kwitnie od marca do maja oraz w cieplejszych okresach zimy.

występowanie, ekologia

rodzimy takson flory Polski ^[491]

wystepowanie - Veronica hederifolia s.str. (przetacznik bluszczykowy s.str.)

ekologiczne liczby wskaźnikowe Veronica hederifolia s.str. (przetacznik bluszczykowy s.str.)

Lasy liściaste, przydroża, tereny ruderalne, pola uprawne. Preferuje miejsca nasłonecznione, gleby suche i umiarkowanie wilgotne, żyzne ale bez dużej ilości wapnia.

Różne parametry ekologiczne, z objaśnieniem - opisowym rozwinięciem tekstowym, są podane tekstem po zalogowaniu.

Parametry dotyczące m.in. hemerobii z publikacji (Chmiel J. (1993)^[575.1]) (Jackowiak (1993)^[574]) z objaśnieniem - opisowym rozwinięciem tekstowym, są podane po zalogowaniu.

wybrane okazy · selected collections ⇈

nomenklatura, etymologia ℹ️ ⇈

poznanie znaczenia i pochodzenia nazwy ułatwia jej zapamiętanie

Veronica hederifolia L. s.str. [🔉 we·ro·ni·ka he·de·ri·fo·li·a] • (pl) przetacznik bluszczykowy s.str.

hedera, -ae; hederaceus, -a, -um (lat., subst., f) — starorzymska nazwa bluszczu pospolitego (Hedera helix); dopełniacz hederae; przymiotnik hedareaceus, -ea, -eum (bluszczopodobny, bluszczowy)

-foliūs, -a, -um; -foliatūs, -a, -um (lat., subst., n) — przyrostek od folium, -i n. (liść); częsty drugi człon w przymiotnikach złożonych -folius,-a,-um ("-listny"); częsty w epitetach gatunków np. angustifolius (wąskolistny), cordifolia (sercolistna), alternifolium (różnolistne), ilicifolius (o liściach jak dąb ostrolistny) lub unifolius (jednolistny)

literatura · references

specyfikacja literatury jest widoczna na szerszym ekranie 🛈