atlas-roslin.pl

Echium russicum J.F. Gmel. [🔉e·chi·um *]

żmijowiec czerwony
Echium rubrum Jacq.
Echium russicum
28.05.2005, murawa kserotermiczna w rezerwacie „Skarpa Dobużańska” koło wsi Dobużek; copyright © by Błażej Gierczyk
Echium russicum
Echium russicum
Echium russicum
Echium russicum
Echium russicum (żmijowiec czerwony)
Echium russicum (żmijowiec czerwony)
Echium russicum (żmijowiec czerwony)
Echium russicum (żmijowiec czerwony)
Echium russicum (żmijowiec czerwony)

występowanie

wystepowanie
o mapie występowania
Gatunek podlega ochronie ścisłej (poz. 1.348 wg aktualnego rozporządzenia). Nie mają do niego zastosowania wyłączenia spod ochrony uzasadnione względami godpodarki rolnej, leśnej lub rybackiej (§8.1). Nie mają do niego zastosowania wyłączenia spod ochrony dla przypadków obrotu okazami pochodzącymi z zagranicy (§8.3). Wymaga ochrony czynnej. Do ustawowej ochrony został włączony w 1983 roku.
ekologiczne liczby wskaźnikowe Echium russicum (żmijowiec czerwony)
Rzadki, południowo-wschodnia Lubelszczyzna. Suche murawy i zbocza.

Gatunek charakterystyczny (Ch.) dla:

space_elw

Różne parametry ekologiczne, z objaśnieniem - opisowym rozwinięciem tekstowym, są podane tekstem po zalogowaniu.

Statusy czerwonej listy 2016r. [311]:

CR – krytycznie zagrożony.
Na liście z 2006r. takson miał status — E – wymierający - krytycznie zagrożony
W Europie — LC – takson najmniejszej uwagi, nie kwalifikujący się do żadnej z pozostałych kategorii zagrożenia.
Wymieniony w Dyrektywie Siedliskowej, załącznik 2.

Podstawy przyznania kategorii zagrożenia:
A1. zmniejszanie się wielkości populacji w przeszłości o ≥90%: — obserwowane, szacowane, wydedukowane lub domniemane, przy czym przyczyny spadku są: najwyraźniej odwracalne, dobrze poznane i ustąpiły; przesłanką dla tego stwierdzenia jest:
a) bezpośrednia obserwacja
c) zmniejszanie się powierzchni zasiedlonego obszaru (AOO), zasięgu występowania (EOO) i/lub jakości siedliska.