Bidens tripartita L. [🔉 bi·dens *]

Rośliny jednoroczne, ok. 10-80(200)cm wysokości. Korzeń główny krótki, korzenie boczne liczne.

Górne liście łodygowe nieparzysto pierzastosieczne, z 3-5 odcinkami, rzadziej niepodzielone, z krótkimi oskrzydlonymi ogonkami. Ząbki na brzegu liścia odgięte.

Niełupki płaskie, z wystającym środkowym żebrem, u dołu nieznacznie zwężone, o gładkiej powierzchni. Brzeżne niełupki 3.5-6.2mm długości, środkowe 6-10.5mm długości (nie licząc ości); ości 3 zwykle ok. 3mm długości.

Gliniaste aluwia i łachy, dna osuszonych stawów, wysychające starorzecza itp. zbiorniki, wysychające rozlewiska w kamieniołomach i piaskowniach, rowy przydrożne, torowiska, podmokłe miejsca na polach uprawnych. Na glebach wilgotnych i podtapianych, często ze zmiennym poziomem wody gruntowej, zasobnych w azot, piaszczystych do ilastych, kwaśnych do lekko zasadowych.

W ziołolecznictwie (nie ma w farmakopei) stosuje się Bidentis herba (ziele uczepu).