| |||||||||||||
| |||||||||||||
opis
Krzew 1-4(6) m, zwykle 2-3 m wysokości, rozłożysty, luźno ugałęziony, bez odrostów korzeniowych. Pędy nagie do skąpo owłosionych, rzadko ulistnione. Drewno o nieprzyjemnym zapachu. System korzeniowy głęboki i silny, dobrze sobie radzi na słabych glebach.
Kwiatostany wąskie i długie (7-15 cm), licznokwiatowe ((30)50-70(80) kwiatów), wzniesione grona, zebrane po kilka na końcach pędów. Korona ciemnofioletowa, purpurowofioletowa do niebieskofioletowej, tylko z żagielkiem (łódeczka i skrzydełka zredukowane) 5-6 mm długim i 4 mm szerokim; pręcików 9 zrośniętych nitkami i jeden górny wolny; pylniki pomarańczowożółte, znacznie wystające ponad żagielek.
Kwitnienie od pierwszej lub drugiej dekady czerwca przez około 3 tygodnie.
występowanie
Pochodzi ze środkowego-wschodu Stanów Zjednoczonych. U nas uprawiany krzew ozdobny. Sprowadzony do Europy w XVIII w. jako roślina przemysłowa do produkcji substytutu barwnika indygo (stąd druga nazwa polska „indygowiec krzewiasty”). Kenofit zadomowiony na zachodzie Polski.
• lokalnie zadomowiony
• kenofit (Kn)
• Pochodzenie: wschód i południowy-wschód Ameryki Północnej.
• Czas przybycia na teren Polski: 1805r. (introdukcja), druga połowa XXw.
• Wnika do siedlisk/zbiorowisk: antropogenicznych.
- klasa 6: 400-1500m dla 50-99% diaspor · efektywny sposób rozsiewu: endozoochoria · + antropochoria
- średnia masa nasiona: 7.8mg · średnia wysokość rośliny: 2.5m · krzew · neofit dla Europy
właściwości i zastosowanie
Jako krzew ozdobny ma niewysokie walory dekoracyjne z uwagi na rzadki i skąpe ulistnienie. Liście rozwijają się późno a jesienią zwykle nie wybarwiają się i opadają zważone przez przymrozki.
Kwiaty oryginalne, o ładnej ciemnofioletowej barwie, ich zapach jest nieprzyjemny; miododajne (ok. 80 kg/ha), chętnie odwiedzane przez pszczoły.
wymagania i uprawa
Pochodzi z wschodniej i środkowej części Ameryki Północnej gdzie rośnie w dolinach rzek, na nasłonecznionych zboczach, na bagnistych solniskach. W uprawie ma bardzo niskie wymagania — rośnie także na glebach skrajnie suchych, piaszczystych, jałowych, także na zasolonych; rośnie na różnego rodzaju glebach poza bagnistymi i torfowymi. Preferuje gleby o odczynie zasadowym.
W surowe zimy częściowo przemarza ale regeneruje się z pozostałych części. Wskazane cięcie zagęszczające dla uzyskania ładniejszych krzewów.
⇈ 🌱 🌸
odmiany uprawne (#1) ⇒ analiza dostępności roślin i nasion
| ▫ | bez odmiany |
Amorpha canescens
indygowiec siwy
Niski krzew, do 1 m wysokości. Pędy graniaste. Cała roślina gęsto, szaro, owłosiona.
Kwiaty drobne, liczne, zebrane w długie do 15 cm, wzniesione gęste grono. Korona fioletowoniebieska, tylko z żagielkiem.
Pochodzi ze środkowej części Ameryki Północnej gdzie rośnie na preriach w suchym, kontynentalnym klimacie. Mrozoodporny i wybitnie odporny na suszę. Wymaga pełnego nasłonecznienia. Do sadzenia na suchych, nasłonecznionych skarpach.
wybrane okazy · selected collections ⇈
leg. Waldemar i Maria Mazur, det. Waldemar Mazur
/Kraków; Kurdwanów [hałdy Solvaju]/
leg. Barbara Łotocka
leg. Marek Snowarski
/Arboretum Kórnickie/