Ligustrum ovalifolium (ligustr jajowatolistny)

cechy diagnostyczne w kluczu:

⇑ kl 9242 "rurka korony 2-3× dłuższa od ząbków korony; liście jajowato-eliptyczne" w "Ligustrum (ligustr)"

właściwości i zastosowanie

wymagania uprawowe Ligustrum ovalifolium (ligustr jajowatolistny)

takson uprawiany ^[491]

⇈ 🌱

Uprawiany krzew ozdobny, zwykle zimozielony (liście opadają w szczególnie mroźne zimy); mniej odporny na mrozy od ligustru pospolitego (Ligustrum vulgare).

space

na żywopłot formowany

krzewy liściaste • zimozielony (wiecznie zielony)

występowanie, ekologia

takson uprawiany ^[491]

ekologiczne liczby wskaźnikowe Ligustrum ovalifolium (ligustr jajowatolistny)

ⓘ Parametry rozsiewu wg /Lososová et al. (2023)^[601]/:
- klasa 6: 400-1500m dla 50-99% diaspor · efektywny sposób rozsiewu: endozoochoria · + antropochoria
- średnia masa nasiona: 22.6mg · średnia wysokość rośliny: 2.5m · krzew · neofit dla Europy

wymagania i uprawa

⇈ 🌸

🔆 miejsce: ☀ słoneczne • ⛅ półcieniste

💧 woda: gleba (średnio) wilgotna

⇈ 🌱 🌸

odmiany uprawne (#3) ⇒ analiza dostępności roślin i nasion

▫	‘Argenteum’
○	‘Aureum’
▫	‘Flexi’

symbolami ◼ ◕ ◑ ◔ ○ ▫ pokazano częstość występowania odmiany w ofercie handlowej, od najwyższej do najniższej; nazwy na żółtym tle są linkowane do własnej strony odmiany

nomenklatura, etymologia ℹ️ ⇈

poznanie znaczenia i pochodzenia nazwy ułatwia jej zapamiętanie

Ligustrum ovalifolium Hassk. [🔉 li·gus·trum o·wa·li·fol·i·um] • (pl) ligustr jajowatolistny · ligustr jajolistny

ovalifoliūs, -a, -um (lat., adj.) — przymiotnik złożony z ovalis (jajowaty/owalny) i folius (-listny) od folium (liść)

ōvātus, -a, -um; ovālis, -is, -e (lat., adj.) — jajowaty (o kształcie) tj. najszerszy poniżej środka, czasem (mylnie) utożsamiany z kształtem owalnym tj. eliptycznym; ovalis to późnołacińska forma tego przymiotnika (w klasycznej znaczyło owacyjny [oklaski]); od lat. ovum,-i (n) jajko; nie można zakładać, że dawni botanicy precyzyjnie rozróżniali pojęcia (ovatus i ovalis=ellipticus tj. jajowaty i eliptyczny) co widać chociażby w polskich tłumaczeniach epitetów gatunków

-foliūs, -a, -um; -foliatūs, -a, -um (lat., subst., n) — przyrostek od folium, -i n. (liść); częsty drugi człon w przymiotnikach złożonych -folius,-a,-um ("-listny"); częsty w epitetach gatunków np. angustifolius (wąskolistny), cordifolia (sercolistna), alternifolium (różnolistne), ilicifolius (o liściach jak dąb ostrolistny) lub unifolius (jednolistny)

literatura · references

specyfikacja literatury jest widoczna na szerszym ekranie 🛈