atlas-roslin.pl

Padus

czeremcha
⇑ skok do węzła klucza nadrzędnego [na stronie: Prunus s.l. (śliwa (s.l.))]
Padus avium (czeremcha zwyczajna)
Padus racemosa · Prunus padus
takson rodzimy lub trwale zadomowiony [24]
Padus serotina (czeremcha amerykańska)
czeremcha późna
Padus virginiana · Prunus serotina
antropofit zadomowiony we florze Polski [24]
kenofit, zadomowiony, inwazyjny [234]
Padus virginiana (czeremcha wirginijska)
Prunus virginiana
antropofit zadomow. we fl. PL (w czekl. 2002 inaczej lub brak) [24]
kenofit, zadomowiony [234]
liście
Padus avium (czeremcha zwyczajna)
XL
liść
Liście miękkie, rzadziej grubawe; górą matowe; spodem skąpo owłosione lub nagie.
Padus serotina (czeremcha amerykańska)
XL
liście
Liście skórzaste, z wierzchu ciemnozielone, połyskujące; spodem jaśniejsze, żółtawozielone, rzadko owłosione, gęściej rdzawo owłosione wzdłuż nerwu głównego; z ponad 15 parami słabo wystających żyłek bocznych. Brzegiem drobno piłkowane z ząbkami zagiętymi ku blaszce.
Liście mniej sztywne i bardziej matowe niż u czeremchy późnej (Padus serotina); szeroko odwrotniejajowate; brzeg odstająco ząbkowany; spodem nagie lub z pęczkami włosków tylko w kątach nerwów odchodzących od nerwu głównego. Z 8-11 parami nerwów bocznych,
kwiatostan
Prunus padus
Kwiatostan zwieszony, rzadziej wznoszący się.
Padus serotina (czeremcha amerykańska)
XL
gałąź z kwiatami
Kwiatostan wzniesiony lub wznoszący się.
 
kwiaty
Padus avium (czeremcha zwyczajna)
Płatki szeroko odwrotniejajowate, 10-15 mm długości, prawie dwa razy dłuższe od pręcików. Dno kwiatowe owłosione;
Padus serotina (czeremcha amerykańska)
kwiatostan
Płatki drobne 2.5-4(6) mm długości, na szczycie z 3-4 drobnymi ząbkami; nie dłuższe lub tylko nieco dłuższe od pręcików. Dno kwiatowe wewnątrz nagie.
Płatki nie dłuższe lub tylko nieco dłuższe od pręcików. Dno kwiatowe nagie.
owoce
Padus avium (czeremcha zwyczajna)
Ząbki kielicha nietrwałe, nie pozostają na owocu. Niedojrzałe owoce zielonawe, dojrzałe czarne. Pestka bruzdowana.
Padus serotina (czeremcha amerykańska)
owoce z zachowanymi resztkami kielicha
Ząbki kielicha trwałe, pozostają na owocu. Owoce niedojrzałe różowe lub czerwonawe, potem ciemnoczerwone do czarnych. Pestka gładka.
Niedojrzałe owoce czerwonawe, dojrzałe czerwonoczarne, bez ząbków kielicha (te opadają wcześniej). Pestki gładkie.
kora, zapach
Kora ma przyjemny zapach. Roztarte pączki mają zapach przypominający migdały.
Roztarta kora o charakterystycznym, ostrym, stosunkowo przyjemnym zapachu, podobnym do tego u czarnej porzeczki.
Kora po roztarciu o nieprzyjemnym zapachu.
występowanie
wystepowanie
o mapie występowania
Pospolicie na terenie całego kraju. W lasach i zaroślach. Miejsca wilgotne, nad wodami.
wystepowanie
o mapie występowania
Gatunek często spotykany. Sadzony i obecnie także zdziczały, szeroko rozpowszechniony. Ekspansywne drzewo o charakterze inwazyjnym.
wystepowanie
o mapie występowania
Rzadko sadzone drzewko lub krzew ozdobny. Lokalnie zdziczałe i zadomowione.

opis

cechy diagnostyczne w kluczu:Prunus s.l. (śliwa (s.l.))kl 1789
Niewysokie drzewa, rzadziej krzewy o ±kulistej koronie. Młode gałązki owłosione, powoli łysiejące, bez cierni, z licznymi przetchlinkami. Kora stosunkowo gładka, jedynie w starszym wieku spękana. Pąki okryte przylistkami i nasadą ogonka liściowego. Pędy zakończone pąkiem szczytowym.

space

Kwiaty dość drobne, o krótkich szypułkach, zebrane w długie, wielokwiatowe ((6) 12 – 35), grono. na krótkich, jednorocznych, pędach bocznych z kilkoma liśćmi u nasady. Kwiaty obupłciowe, drobne, pachnące, pięciokrotne.

space

Owoce kulistawe lub jajowate, pestkowce, do 10 mm średnicy, nagie, czerwone, czarnopurpurowe do czarnych. Egzokarpium cienkie, soczyste. Endokarpium twarde, tworzy kulistą do jajowatej pestkę, gładką albo bruzdowaną.

space