nazwa pozycji klucza
*alternatywy dla tej pozycji
· do pozycji w szablonie klucza:
(z)
· powrót z szablonu klucza:
(p)
|
łodyga miękko owłosiona, pod węzłami nie zgrubiała (z) *łodyga ze szczecinkami, pod węzłami zgrubiała· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony · Liście małe, 1-3 cm długości.
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony | ||||||||||
|
łodyga ze szczecinkami, pod węzłami zgrubiała (z) *łodyga miękko owłosiona, pod węzłami nie zgrubiała· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony · Liście 3-10 cm długości.
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony | ||||||||||
|
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony ⊛ Wilgotne skraje lasów, zręby, zarośla, brzegi rzek, wilgotne rowy, rzadziej na stanowiskach ruderalnych, przydroża, jako chwast na wilgotnych polach uprawnych, w okopowych i zbożach. Preferuje gleby cięższe, żyzne, wilgotne. | ||||||||||
|
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony | ||||||||||
|
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony · Korona 15-25 mm długości, 2-3× dłuższa od kielicha, purpurowoczerwona, rzadko żółta. ⊛ Widne lasy, zarośla na brzegach rzek, zręby, miejsca ruderalne, przydroża, przy budynkach gospodarczych, rzadko jako chwast w uprawach.
Gatunek azotolubny. | ||||||||||
|
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony · Korona poniżej 20 mm długości, tylko nieco dłuższa od kielicha; różowofioletowa, różowa, purpurowa, blado żółta lub biała. | ||||||||||
|
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony · Podkwiatki zielone, niekiedy ostrze czerwone.
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony ⊛ Pola, miejsca ruderalne, zręby, zarośla, świetliste lasy, przydroża, chwast w uprawach zbożowych i okopowych. Na glebach różnego typu, preferuje lżejsze i suche. | ||||||||||
|
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony · Podkwiatki z ± wyraźną czarną plamą pod ostrym zakończeniem.
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony | ||||||||||
|
korona fioletowa, różowa lub biała; podkwiatki z czarną plamą poniżej ościstego zakończenia (z) *korona jasnożółta; tylko niektóre podkwiatki z czarną plamą poniżej ościstego zakończenia![]() 3D ![]() 3D ![]() XL,3D · ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony · Podkwiatki z wyraźną czarną plamą poniżej ościstego zakończenia. ⊛ Pola, skraje lasów, polany, zakrzaczenia, miejsca ruderalne. Preferuje gleby niewapienne, bardziej suche. | ||||||||||
|
korona jasnożółta; tylko niektóre podkwiatki z czarną plamą poniżej ościstego zakończenia (z) *korona fioletowa, różowa lub biała; podkwiatki z czarną plamą poniżej ościstego zakończenia· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony · Korona jest jasnożółta z fioletową plamą na środkowej łatce wargi dolnej.
▶ Galeopsis pernhofferi rodzimy takson flory Polski (brak w czekliście) [491] ⊛ Gatunek wyróżniony między innymi we florze Czech. Ujmowany także jako odmiana poziewnika dwudzielnego (Galeopsis bifida).
We florze Polski nie był wyróżniany z poziewnika dwudzielnego (Galeopsis bifida). Powinien występować przynajmniej na południu Polski. | ||||||||||
po zalogowniu, w pełnej wersji atlasu, jest tu dodatkowa, zwarta, wersja klucza - wygodna w użyciu gdy chcemy szybko zorientować się w jego strukturze lub znamy już klucz i chcemy szybciej dojść do celu; przycisk logowania jest w prawym górnym rogu strony
Galeopsis pernhofferi
rodzimy takson flory Polski (brak w czekliście)[491]
Roślina jednoroczna podobna do poziewnika dwudzielnego (Galeopsis bifida). Różni się od niego następującymi cechami:

Korona jest jasnożółta z fioletową plamą na środkowej łatce wargi dolnej.
opis
Rośliny roczne, mniej lub bardziej owłosione, liście ogonkowe, jajowate lub jajowato-lancetowate o brzegu zwykle ząbkowanym, bardzo rzadko całobrzegie.

Kielich rurkowato-dzwonkowaty, niezbyt wyraźnie dwuwargowy, z pięcioma szydlastymi ząbkami niemal równej długości, 10-nerwowy.

Dolna_warga_korony trójłatkowa, środkowa łatka zwykle najszersza, w nasadzie z dwoma rożkowatymi, wydrążonymi, wypukłościami.

Owoc to rozłupka odwrotnie jajowata, trójgraniasta, na szczycie zaokrąglona.



























