opis
Roślina dwuletnia lub krótkotrwała bylina, (10)25-40(60) cm wysokości. W czasie kwitnienia jest zachowana przyziemna różyczka liściowa.
Wszystkie niełupki (także brzeżne) z jednakowym pappusem z licznych, długich szczecinek.
występowanie, ekologia
rodzimy takson flory Polski [491]
Pospolite. Przydroża i inne tereny ruderalne; poza tym tereny trawiaste, suche murawy, widne zarośla i lasy. Zwykle na glebach lekkich, szkieletowych, o różnym odczynie.
Różne parametry ekologiczne, z objaśnieniem - opisowym rozwinięciem tekstowym, są podane tekstem po zalogowaniu.
Parametry dotyczące m.in. hemerobii z publikacji /Chmiel J. (1993) [575.1]/ /Jackowiak (1993) [574]/ z objaśnieniem - opisowym rozwinięciem tekstowym, są podane po zalogowaniu.
ⓘ Parametry rozsiewu wg /Lososová et al. (2023) [601]/:
- klasa 5: 10-500m dla 50-99% diaspor · efektywny sposób rozsiewu: anemochoria
- średnia masa nasiona: 0.12mg · średnia wysokość rośliny: 43cm · preferuje otwarte siedliska
- klasa 5: 10-500m dla 50-99% diaspor · efektywny sposób rozsiewu: anemochoria
- średnia masa nasiona: 0.12mg · średnia wysokość rośliny: 43cm · preferuje otwarte siedliska
wybrane okazy · selected collections ⇈
#5
leg. Błażej Gierczyk
/kamieniołom w Mysłowie, G. Kaczawskie/
#1
leg. Konrad Kaczmarek
/porównanie/
Podgatunki różnią się stopniem owłosienia: przymiotno ostre nagie (Erigeron acris ssp. droebachiensis) i przymiotno ostre chude (Erigeron acris ssp. angulosus) są prawie nagie; pozostałe dwa podgatunki są owłosione; różnice pomiędzy przymiotnem ostrym typowym (Erigeron acris ssp. acris) a przymiotnem ostrym późnym (Erigeron acris ssp. serotinus) są nieco subtelniejsze, wskazuje je poniższa tabela (za [298] i [343]).
objaśnienie skrótów
| skorowidz tabel | Erigeron acris ssp. serotinus (przymiotno ostre późne)
rodzimy takson flory Polski[491]
|
Erigeron acris ssp. acris (przymiotno ostre typowe)
rodzimy takson flory Polski[491]
|
Erigeron acris ssp. droebachiensis (przymiotno ostre nagie)
przymiotno karpackie · Erigeron acris ssp. macrophyllus · Erigeron droebachiensis · Erigeron macrophyllus · rodzimy takson flory Polski[491]
|
Erigeron acris ssp. angulosus (przymiotno ostre chude)
rodzimy takson flory Polski[491]
|
| owłosienie |
Liście i łodygi gęsto owłosione wielokomórkowymi włoskami prostymi, bez gruczołków.
Zewnętrzna strona listków okrywy koszyczka gęsto owłosiona i z nielicznymi krótkimi włoskami gruczołowatymi. |
Liście i łodygi gęsto owłosione wielokomórkowymi włoskami prostymi, bez gruczołków.
Zewnętrzna strona listków okrywy koszyczka gęsto owłosiona i z nielicznymi krótkimi włoskami gruczołowatymi. |
Liście i łodygi nagie lub rzadko owłosione u nasady.
Zewnętrzna strona listków okrywy koszyczka naga lub rzadko owłosiona oraz gęsto pokryta krótkotrzonkowymi gruczołkami, naga lub rzadko owłosiona. |
Liście i łodygi nagie lub rzadko owłosione u nasady.
Zewnętrzna strona listków okrywy koszyczka naga lub rzadko owłosiona oraz gęsto pokryta krótkotrzonkowymi gruczołkami, naga lub rzadko owłosiona. |
| liście łodygowe |
Liście łodygowe liczniejsze (12-36), szeroko pofalowane i zakrzywione.
|
Liście łodygowe mniej liczne (4-16), płaskie i zwykle wyprostowane.
|
Liście odziomkowe tępo zakończone.
Liści łodygowe lancetowate; 10-31; płaskie i zwykle wyprostowane. |
Liście odziomkowe ostro zakończone.
Liście łodygowe wąsko lancetowate do równowąskich.
|
| międzywęźla |
Międzywęźla 2-38 mm.
|
Międzywęźla dość długie, 10-80 mm.
|
Międzywęźla 5-52 mm.
|
|
| kwiatostan |
Poniżej kwiatostanowej części pędu często znajdują się krótkie płonne gałązki.
Część kwiatostanowa luźna, groniasta lub podbaldachowata, rzadko wiechowata.
Koszyczków 3-26.
|
Część kwiatostanowa gęsta, wąska lub rzadko luźna i szeroka wiechowata lub czasem podbaldachowata.
Koszyczków 6-92.
|
Szypułki gęsto lub rzadko owłosione, z krótkotrzoneczkowymi gruczołkami.
Koszyczki w wiechowatymi kwiatostanie. Część kwiatostanowa gęsta, wąska lub luźna i szeroka wiechowata lub czasem podbaldachowata. Koszyczków 5-83. |
Szypułki rzadko krótkotrzoneczkowatymi gruczołkami owłosione lub nagie.
Koszyczki w podbaldachowatym kwiatostanie. |
| pora kwitnienie i owocowania |
Od połowy lipca do początku października.
|
Wiosna (koniec maja do połowy czerwca); czasem powtarza kwitnienie i owocowanie w okresie do lipca do początku września.
Letnie egzemplarze są słabiej owłosione i mają większą liczbę liści łodygowych.
|
W lipcu, sierpniu, do początku września.
|
Erigeron acris tworzy mieszańca:
nomenklatura, etymologia ℹ️ ⇈
poznanie znaczenia i pochodzenia nazwy ułatwia jej zapamiętanie
Erigeron acris [🔉 e·ri·ge·ron āk·ris] • Erigeron acer [🔉 e·ri·ge·ron ā·cer] • (pl) przymiotno ostre
ācer, ācris, ācre
(lat., adj.)
— ostry, palący (w smaku)
ta strona być może używa ciasteczek (cookies), korzystając z niej akceptujesz ich użycie — więcej informacji