Trifolium badium (koniczyna brunatna)

cechy charakterystyczne

cechy diagnostyczne w kluczu:

⇑ kl 1834 "kwiatostan kulisty" w "koniczyny o drobnych główkach, żółtych kwiatach"

Bylina z silnym korzeniem głównym. Pędy wzniesione lub podnoszące się, 10-25cm długości, ±przylegająco owłosione, często występują płonne różyczki liściowe.

space

Kwiatostany 1-2(3), pozornie końcowe bo ich szypuły znacznie przewyższają pęd; gęste, 40-100-kwiatowe, kuliste do szeroko jajowatych od pełni kwitnienia do owocowania. Kwiaty żółte, przekwitłe kasztanowobrązowe.

space

Słupek na strąku równy ±połowie długości strąka.

space

występowanie, ekologia

rodzimy takson flory Polski ^[491]

wystepowanie - Trifolium badium (koniczyna brunatna)

ekologiczne liczby wskaźnikowe Trifolium badium (koniczyna brunatna)

Górskie łąki, hale, wyleżyska, głównie na podłożu wapiennym.

Różne parametry ekologiczne, z objaśnieniem - opisowym rozwinięciem tekstowym, są podane tekstem po zalogowaniu.

Parametry dotyczące m.in. elementu geograficznego są podane po zalogowaniu.

ⓘ Parametry rozsiewu wg /Lososová et al. (2023)^[601]/:
- klasa 1: 10-100cm dla 50-99% diaspor · efektywny sposób rozsiewu: lokalny, niewyspecjalizowany
- średnia masa nasiona: 0.90mg · średnia wysokość rośliny: 16cm

wybrane okazy · selected collections ⇈

nomenklatura, etymologia ℹ️ ⇈

poznanie znaczenia i pochodzenia nazwy ułatwia jej zapamiętanie

Trifolium badium Schreb. [🔉 tri·fo·li·um *] • Chrysaspis badia (Schreber) Greene • (pl) koniczyna brunatna

trifolium, -ii; trifoliatus, -a, -um; trifolius, -a, -um (lat., subst., n) — rzeczownik złożony - "trójlist" - z przedrostka tri- (trzy) i -folium,-ii (liść), nazwa naukowa dla rodzaju koniczyna (Trifolium), stosowana już w starożytnej łacinie dla koniczyn i jej podobnych roślin; w epitecie gatunkowym trifolii w dopełniaczu - "koniczyny" (np. pasożytująca na niej kanianka koniczynowa (Cuscuta trifolii)); często jako przymiotnik w epitetach gatunkowych trifoliatus,-a,-um lub trifolius,-a,-um (trójlistny, trójlistkowy)

-foliūs, -a, -um; -foliatūs, -a, -um (lat., subst., n) — przyrostek od folium, -i n. (liść); częsty drugi człon w przymiotnikach złożonych -folius,-a,-um ("-listny"); częsty w epitetach gatunków np. angustifolius (wąskolistny), cordifolia (sercolistna), alternifolium (różnolistne), ilicifolius (o liściach jak dąb ostrolistny) lub unifolius (jednolistny)

literatura · references

specyfikacja literatury jest widoczna na szerszym ekranie 🛈