atlas-roslin.pl
takson rodzimy lub trwale zadomowiony [24]

Ribes uva-crispa L.

porzeczka agrest agrest
Ribes grossularia L.
Ribes uva-crispa (porzeczka agrest)
05.07.2003, Wrocław, ogródki działkowe; copyright © by Marek Snowarski
Ribes uva-crispa
kwitnąca gałązka
Ribes uva-crispa
młody owoc
Ribes uva-crispa (porzeczka agrest)
pokrój
cechy diagnostyczne w kluczu:Ribes (porzeczka)kl 4463
ssp. uva-crispa (forma dzika występująca w lasach) — zalążnie i młode owoce gęsto lub rzadko krótko owłosione, bez dłuższych włosków zakończonych gruczołkiem; ogonki liściowe i szypułki kwiatów gęsto, krótko owłosione, bez gruczołków

ssp. grossularia (uprawiany i dziczejący) — zalążnie i młode owoce zwykle gęsto owłosione, z długimi rdzawymi włoskami zakończonymi gruczołkiem, czasem tylko rzadko owłosione; ogonki liściowe i szypułki kwiatów gęsto owłosione, z przymieszką dłuższych włosków gruczołowatych

Uprawiane, słabo ociernione i prawie nagie odmiany agrestu są podawane jako ssp. reclinata.

wybrane okazy · selected collections

znalezisko 20050312.2.js - Ribes uva-crispa (porzeczka agrest); okolice Wlenia, Pogórze Kaczawskie
050312-2
leg. Jacek Soboń
/okolice Wlenia, Pogórze Kaczawskie/ #2
znalezisko 20050816.1.js - Ribes uva-crispa (porzeczka agrest); Pogorze Kaczawskie, okolice Wlenia
050816-1
leg. Jacek Soboń
/Pogorze Kaczawskie, okolice Wlenia / #2
znalezisko 20050320.4.js; Wleń - ogród
050320-4
leg. Jacek Soboń
/Wleń - ogród/ #3
znalezisko 20030705.3.03 - Ribes uva-crispa (porzeczka agrest); Wrocław, ogródki działkowe
030705-3
leg. Marek Snowarski
/Wrocław, ogródki działkowe/ #3
znalezisko 20030705.2.03 - Ribes uva-crispa (porzeczka agrest); Wrocław, ogródki działkowe
030705-2
leg. Marek Snowarski
/Wrocław, ogródki działkowe/ #3
znalezisko 20210428.1.kkcz - Ribes uva-crispa (porzeczka agrest); woj. łódzkie, pow. sieradzki, uroczysko Stoczki
210428-1
leg. Konrad Kaczmarek
/woj. łódzkie, pow. sieradzki, uroczysko Stoczki/
/okaz dziki/ #1

właściwości i zastosowanie

wymagania uprawa Ribes uva-crispa (porzeczka agrest)
🌱
Poszczególne odmiany różnią się wielkością i kształtem owoców, ich barwą (różne odcienie zielonego do czerwonej) i stopniem owłosienia owoców. Krzewy różnią się pokrojem, gęstością i siłą kolców, siłą wzrostu, plennością, podatnością na choroby.

Uprawiany porzeczkoagrest to mieszańce porzeczki czarnej (Ribes nigrum) i agrestu (Ribes uva-crispa) lub gatunków pokrewnych.

wymagania

🌸
🔆 miejsce:  słoneczne • 🌤 słoneczne, nieco ocienione
❄️ zimowanie: strefa mrozoodporności 5a

Wymagania (optimum rozwoju/konkurencyjności na naturalnych stanowiskach wg ekologicznych liczb wskaźnikowych): światło — cień lub półcień • woda — gleba przeciętnie wilgotna lub gleba wilgotna • odczyn — gleba o obojętnym pH lub gleba zasadowa, z wapniem • ciepło — miejsce umiarkowanie chłodne lub miejsce przeciętnie ciepłe • zwięzłość — gleba kamienista, żwirowa lub gleba średnio zwięzła • próchnica — gleba mineralno-próchnicza, zasobna w humus • żyzność — podłoże żyzne

Agrest jest krzewem naszego klimatu (jest elementem flory Polski) i jest w pełni mrozoodporny. Kwiaty agrestu są dość wytrzymałe na przymrozki. Duże uszkodzenia mają miejsce dopiero w temperaturze poniżej -4°C.

Agrest ma system korzeniowy stosunkowo słaby, a przede wszystkim płytki; zasadnicza masa korzeni znajduje się do głębokości 30 cm.

Wymagania glebowe są wysokie. Najlepiej plonuje na glebach żyznych, dostatecznie wilgotnych, ale nie podmokłych. Optymalny jest odczyn lekko kwaśny (pH 5.5 – 6.5), nie znosi gleb zasadowych, źle rośnie na kwaśnych. Bardzo dobrze reaguje na nawożenie.

≈ odmiany i dostępność (#7/4)🌱🌸
opcje Bazaru

analiza dostępności roślin (form i odmian #7)

  • Captivator (bezkolcowa; owoce czerwone, duże, słodko-kwaśne, pierwsza połowa lipca; krzew silnie rosnący, rozłożysty, luźny)
  • Hinnonmaki Gelb #1 (owoce żółte; plenna)
  • Invicta #1 (owoce średniej wielkości, zielonożółte; plenna)
  • Pax (bezkolcowa, wczesna, owoce czerwone, wydłużone; dość odporna na amerykańskiego mączniaka agrestu)
  • Relina #1 (owoce czerwone; plenna)
  • Spine Free (bezcierniowa lub nieco ocierniona; owoce duże, słodkie, późne, połowa lipca; krzewy duże, rozłożyste, odporne na amerykańskiego mączniaka agrestu)
  • Tatjana #1 (owoce zielonożółte, średniej wielkości; plenna)

rozmnażanie, sadzenie

Ribes uva-crispa (porzeczka agrest)
Krzewy rozmnaża się wegetatywnie, przez sadzonki pędowe i przez odkłady. Najlepsze sadzonki powinny mieć dobrze rozwinięty system korzeniowy i kilka pędów długości 50 cm (takie uzyskuje się w sadzonkach dwuletnich).

Większy plon uzyskuje się z mniejszych krzewów (gęściej posadzonych). Sadzić można w rozstawie krzewów co 0.7 – 1.5 m, pomiędzy rzędami 1.5 – 3 m.

Sadzić można jesienią (koniec września, październik) lub wczesną wiosną. Jesienny termin sadzenia jest korzystniejszy bo sadzonki w lepszym stopniu zakorzeniają się przed okresem wegetacji. Po posadzeniu przycina się pędy kilka oczek nad ziemią, ewentualnie zostawiając kilka najsilniejszych tylko nieco przyciętych.

Glebę najlepiej utrzymywać bez roślinności, jako ugór herbicydowy lub ściółkując materiałami organicznymi lub agrowłókniną. Z uwagi na bardzo płytki system korzeniowy szkodliwe jest głębsze spulchnianie gleby.

zbiór i przechowywanie

Agrest można zbierać gdy owoce są w pełni wyrośnięte ale niedojrzałe (ma to miejsce zwykle pod koniec pierwszej połowy czerwca) lub gdy są saą w dojrzałe.

Niedojrzały agrest z uwagi na kwaśny komponent smakowy i zwartość owocu jest lepszym surowcem na przetwory typu kompoty, dżemy, konfitury z samego agrestu lub mieszane np. z truskawkami lub czereśniami, gdzie wnosi pożądany kwaskowy składnik smaku. Owoce są stosunkowo trwałe, nawet gdy zebrane gdy były mokre lub podczas upalnej pogody. Niedojrzały agrest można przechowywać w temperaturze około zera nawet do miesiąca.

Dojrzałe owoce są dość miękkie i zbiera się je przede wszystkim do bieżącej konsumpcji. W przechowywaniu są mniej trwałe, w temperaturze około zera mogą wytrzymać do tygodnia.

cięcie

Agrest tworzy owoce na pędach jednorocznych (długopędach) oraz na krótkopędach wyrastających z pędów 2 – 4 letnich. Cięcie ma na celu utrzymanie po 2 – 5 pędy każdego rocznika, w mniejszej liczbie starsze. Ogółem w zależności od rozstawy powinno być 8 – 15 pędów.

Usuwa się pędy najstarsze, pięcioletnie, a z pośród jednorocznych zostawia się 3 – 5 najsilniejszych. Usuwa się też pędy pokładające się, chore, zasychające.

Tnie się przy gruncie. Dla uzyskania wzniesionych pędów, można ciąć stare pędy za pierwszym wybijającym pionowo z niego pędem jednorocznym.

Najlepiej ciąć w sierpniu. Można też ciąć później, aż do końca zimy.