Primula ×polyantha Mill.. [🔉 pri·mu·la *]

W obrębie tego taksonu mieszczą się naturalne mieszańce pierwiosnka bezłodygowego (Primula vulgaris)/ i pierwiosnka lekarskiego (Primula veris)/ oraz liczna grupa często uprawianych odmian mieszańcowych (grupa Polyanthus) dla których te gatunki są głównymi rodzicami. Rośliny są zbliżone cechami do pierwiosnka bezłodygowego (Primula vulgaris)/ ale mają pędy kwiatostanowe z wielokwiatowym baldaszkiem; ich liście nie są omączone lecz owłosione. Rośliny stosunkowo niskie 15-30 cm wysokości. Kwiaty w pełnej gamie kolorów, zwykle dwubarwne (z białym lub żółtym oczkiem), w zależności od odmiany w różnych odcieniach żółci, czerwieni, różu lub fioletu, także bardzo ciemnych, niektóre odmiany o kwiatach półpełnych.

Stanowisko chłodne; ±słoneczne ale ocienione w godzinach popołudniowych, chodzi o to aby rośliny i gleba nie miały zbyt wysokiej temperatury. Gleba żyzna, próchniczna, w okresie letnim stale dostatecznie wilgotna ale w żadnym razie nie podmokła, musi być dobrze zdrenowana; odczyn obojętny lub zasadowy.

Egzemplarze o najciekawszych kwiatach można dalej rozmnażać wegetatywnie przez podział starszych roślin po kwitnieniu, w okresie od maja do lipca.

Kupione zimą lub na przedwiośniu, doniczkowe, pędzone, prymule to najczęściej odmiany z grupy pierwiosnka ogrodowego (Primula ×polyantha)/. Najlepiej będą kwitły w stosunkowo chłodnym (15-20°C) i jasnym miejscu mieszkania. Niekoniecznie po kwitnieniu muszą się zmarnować i zostać wyrzucone. Można sprobować je "przerobić" ogrodową bylinę.

Roślina pędzona w wersji doniczkowej jest wydelikacona, po wysadzeniu w ogrodzie będzie musiała się zaklimatyzować i najpewniej straci najstarsze wybujałe, szklarniowe, liście. Adaptacji będzie sprzyjało właściwe dla tych pierwiosnków miejsce tj. o stale wilgotnej ale nie podmokłej ziemi, możliwie chłodne, ±słoneczne ale nie w popołudniowym słońcu gdy jest najcieplej.

Odmiany doniczkowe są dobierane pod względem przydatności do hodowli szklarniowej - stąd z ich zdolnością do zimowania w ogrodzie może być różnie. Spróbowanie nic nie kosztuje, skoro normalnym trybem została by wyrzucona. Jest duża szansa, że dobrze posadzone i zaaklimatyzowane do warunków ogrodowych doniczkowe prymule, zakwitną w kolejnym roku i w kilku latach następnych. Pojedyncza rozeta liściowa jest krótkowieczna ale roślina, w sprzyjających warunkach, może utrzymywać się dłużej dzięki tworzonym wegetatywnie rozetom potomnym na krótkich bocznych rozłogach. Nie zdając się na naturę można wspomóc odnowienie nasadzenia, przez podział starszych egzemplarzy.