Rubus odoratus (jeżyna pachnąca)

cechy diagnostyczne w kluczu:

⇑ kl 8002 "krzew do 2(3)m wysokości" w "drzewiaste - liście skrętoległe, pojedyncze, podzielone"

⇑ kl 6592 "pędy ponad 1m wysokości, zdrewniałe, dwuletnie" w "Rubus (jeżyna)"

występowanie, ekologia

antropofit zadomowiony we florze Polski ^[491]

wystepowanie - Rubus odoratus (jeżyna pachnąca)

ekologiczne liczby wskaźnikowe Rubus odoratus (jeżyna pachnąca)

Krzew.

Inwazyjność i/lub kategorie obcego elementu flory (Tokarska-Guzik et al. (2012)^[234]):
• zadomowiony
• kenofit (Kn)
• Pochodzenie: wschodnie rejony Ameryki Północnej.
• Czas przybycia na teren Polski: 1806r. (introdukcja), 1877r.
• Wnika do siedlisk/zbiorowisk: antropogenicznych · częściowo przeobrażonych · o charakterze naturalnym.

ⓘ Parametry rozsiewu wg (Lososová et al. (2023)^[601]):
- klasa 6: 400-1500m dla 50-99% diaspor · efektywny sposób rozsiewu: endozoochoria
- średnia masa nasiona: 0.99mg · średnia wysokość rośliny: 125cm · krzew

właściwości i zastosowanie

wymagania uprawowe Rubus odoratus (jeżyna pachnąca)

⇈ 🌱

krzewy liściaste

wysokość: do 3 m

wymagania i uprawa

⇈ 🌸

❄️ zimowanie: strefa mrozoodporności 4

⇈ 🌱 🌸

odmiany uprawne (#1) ⇒ analiza dostępności roślin i nasion

▫	bez odmiany

symbolami ◼ ◕ ◑ ◔ ○ ▫ pokazano częstość występowania odmiany w ofercie handlowej, od najwyższej do najniższej; nazwy na żółtym tle są linkowane do własnej strony odmiany

wybrane okazy · selected collections ⇈