Lithospermum officinale L. [🔉 * of·fi·ci·na·le]

Bylina. Korzeń gruby, wrzecionowaty, rozgałęziony, często drewniejący, wielogłowy, jasnobrązowy.

Ulistnienie skrętoległe. Liście silnie zmienne, lancetowate do podługowatych, 5-10 cm długości i 1-2 cm szerokości, siedzące, na szczycie zaostrzone, całobrzegie, z wyraźną nerwacją (górą zagłębioną, spodem wystającą), z 2-4 parami łukowato odchodzących nerwów bocznych; szorstko przylegająco szczeciniasto owłosione, spodem obficie (zwłaszcza na nerwach), górą luźno; brzeg często trochę podwinięty i krótko, odstająco szczeciniasto owłosiony; górą ciemnozielone, spodem szarozielone.

Kielich zielony, podzielony prawie do nasady; działki kielicha równowąskie/wąskolancetowate, nierównej długości, tępe, ± odstająco szczeciniasto owłosione, z zewnątrz dłużej, od środka krócej; w czasie kwitnienia około 4-6 mm długości, w czasie owocowania 8-9(10) mm długości.

Pręciki krótsze niż rurka korony. Szyjka słupka krótka, znamię słupka dwudzielne.

Rozłupki jajowate, około 3-4 mm długości i 2.5-3 mm szerokości, krótko i niezbyt ostro zakończone, pozornie gładkie (bardzo drobno jamkowane), lśniące, białawe.

Suche, nasłonecznione skraje lasów, zarośla, zbocza.