Oenothera pycnocarpa (wiesiołek późnokwitnący)

cechy diagnostyczne w kluczu:

⇑ kl 4973 "płatki 15-25(28)mm długości i szerokości" w "Oenothera (wiesiołek)"

występowanie, ekologia

antropofit zadomowiony we florze Polski ^[491]

wystepowanie - Oenothera pycnocarpa (wiesiołek późnokwitnący)

Roślina dwuletnia.

Inwazyjność i/lub kategorie obcego elementu flory (Tokarska-Guzik et al. (2012)^[234]):
• zadomowiony
• kenofit (Kn)
• Pochodzenie: Ameryka Północna.
• Czas przybycia na teren Polski: 1963r.
• Wnika do siedlisk/zbiorowisk: antropogenicznych.

ⓘ Parametry rozsiewu wg (Lososová et al. (2023)^[601]):
- klasa 2: 1-5m dla 50-99% diaspor · efektywny sposób rozsiewu: lokalny, niewyspecjalizowany · + antropochoria
- średnia wysokość rośliny: 164cm · neofit dla Europy

Oenothera pycnocarpa Atk. et Bartl. in Bartl. tworzy mieszańce:

drugi rodzic ⇒

wystepowanie - Oenothera rubricaulis (wiesiołek czerwonołodygowy)

mieszaniec ⇒

wystepowanie - Oenothera flaemingina (wiesiołek flemingski)

drugi rodzic ⇒

wystepowanie - Oenothera biennis s.str. (wiesiołek dwuletni)

mieszaniec ⇒

wystepowanie - Oenothera punctulata (wiesiołek punktowany)

literatura · references

specyfikacja literatury jest widoczna na szerszym ekranie 🛈

Slavík B. (1997) — Květena České republiky 5. s.78 [71.5]
Rothmaler (2005) — Exkursionsflora von Deutschland, Band 4. Gefäßpflanzen: Kritischer Band. s.481 [40]
Rutkowski (1998) — Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. s.321 [15]
Haeupler (2000) — Bildatlas der Farn- und Blütenpflanzen Deutshlands. s.334 [9]
Jackowiak et al. (2017) — Checklist of the vascular flora of Wielkopolska (Poland): casual alien species. [727]
Mirek Z. et al. (2020) — Vascular plants of Poland. An annotated checklist. Rośliny naczyniowe Polski. Adnotowany wykaz gatunków. [491]
Zając A., Zając M. (2001) — Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Distribution Atlas of Vascular Plants in Poland. [25]
Tokarska-Guzik et al. (2012) — Rośliny obcego pochodzenia w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem gatunków inwazyjnych. [234]
Lososová et al. (2023) — Seed dispersal distance classes and dispersal modes for the European flora. · 🔗 [601]