atlas-roslin.pl
takson o niepewnym statusie we fl. PL; być może antropofit [24][491]

Chaiturus marrubiastrum (L.) Ehrb. [🔉 cha·i·tu·rus mar·ru·bi·as·trum]

szczeciogon szantowaty
Leonurus marrubiastrum L.
Lamiaceae Lamiaceae Lamiaceae LamiaceaeLamiaceaegniazdeczka dzwonkowate (Molucella laevis)odętka wirginijska (Physostegia virginica)
N
Chaiturus marrubiastrum (szczeciogon szantowaty)
20.09.2011, okolice Wojszyna; copyright © by Zygmunt Dajdok XL
Chaiturus marrubiastrum (szczeciogon szantowaty)
25.08.2016, dolina Odry między Strumiennem a Chlebowem; copyright © by Piotr Kobierski XL
Chaiturus marrubiastrum (szczeciogon szantowaty)
XL
Chaiturus marrubiastrum (szczeciogon szantowaty)
Chaiturus marrubiastrum (szczeciogon szantowaty)
XL
cechy diagnostyczne w kluczu:Lamiaceae (jasnotowate)kl 7741kl 7747

występowanie

wystepowanie
o mapie występowania
Chaiturus marrubiastrum (szczeciogon szantowaty)
ekologiczne liczby wskaźnikowe Chaiturus marrubiastrum (szczeciogon szantowaty)
Rzadki, głównie na południowym-wschodzie. Aluwia, przydroża, miejsca ruderalne. Część stanowisk może mieć charakter naturalny.

Różne parametry ekologiczne, z objaśnieniem - opisowym rozwinięciem tekstowym, są podane tekstem po zalogowaniu.

wybrane okazy · selected collections

znalezisko 20110920.1.zd - Chaiturus marrubiastrum (szczeciogon szantowaty); okolice Wojszyna
110920-1
leg. Zygmunt Dajdok
/okolice Wojszyna/ #3

nomenklatura, etymologia ℹ️
poznanie znaczenia i pochodzenia nazwy ułatwia jej zapamiętanie

Chaiturus marrubiastrum (L.) Ehrb. [🔉 cha·i·tu·rus mar·ru·bi·as·trum]Leonurus marrubiastrum L. [🔉 le·o·nu·rus mar·ru·bi·as·trum](pl) szczeciogon szantowaty
(lat.) -aster, -astra, -astrum suff.
-aster (m. II), -astra (f. I), -astrum (n. II); wskazuje niższość, gorszą, podlejszą naturę lub niekompletne podobieństwo, często używane dla dzikich odpowiedników roślin uprawnych; występuje w połączeniu z rzeczownikiem; np. siliquastrum (o podlejszych, gorszych strąkach), pyrastrum (psia, polna grusza)