Hylotelephium populifolium (rozchodnik topololistny)

właściwości i zastosowanie

wymagania uprawowe Hylotelephium populifolium (rozchodnik topololistny)

takson uprawiany, nie ujęty w czekliście ^[491]

⇈ 🌱

Bylina z gór Zachodniej Syberii (m.in. Ałtaj). Z uwagi na osobliwy kształt liści używana m.in. do wyprowadzania form typu bonsai.

⛰ ogród skalny

byliny ogrodowe • sukulenty

wysokość: do 20 cm

kwitnienie: od sierpnia do września

występowanie, ekologia

takson uprawiany, nie ujęty w czekliście ^[491]

ⓘ Parametry rozsiewu wg (Lososová et al. (2023)^[601]):
- klasa 3: 2-15m dla 50-99% diaspor · efektywny sposób rozsiewu: myrmecochoria

wymagania i uprawa

⇈ 🌸

🔆 miejsce: ☀ słoneczne

💧 woda: gleba świeża (umiarkowanie/słabo wilgotna) • znosi suszę

☷ gleba: przepuszczalna

⇈ 🌱 🌸

odmiany uprawne (#1) ⇒ analiza dostępności roślin i nasion

▫	bez odmiany

symbolami ◼ ◕ ◑ ◔ ○ ▫ pokazano częstość występowania odmiany w ofercie handlowej, od najwyższej do najniższej; nazwy na żółtym tle są linkowane do własnej strony odmiany

nomenklatura, etymologia ℹ️ ⇈

poznanie znaczenia i pochodzenia nazwy ułatwia jej zapamiętanie

Hylotelephium populifolium (Pall.) H. Ohba • Sedum populifolium Pall. [🔉 se·dum *] • (pl) rozchodnik topololistny

-foliūs, -a, -um; -foliatūs, -a, -um (lat., subst., n) — przyrostek od folium, -i n. (liść); częsty drugi człon w przymiotnikach złożonych -folius,-a,-um ("-listny"); częsty w epitetach gatunków np. angustifolius (wąskolistny), cordifolia (sercolistna), alternifolium (różnolistne), ilicifolius (o liściach jak dąb ostrolistny) lub unifolius (jednolistny)

literatura · references

specyfikacja literatury jest widoczna na szerszym ekranie 🛈