Rubus fabrimontanus (Sprib.) Sprib. [🔉 ru·bus *]

- pędy płonne pokładające się, prawie obłe, pokryte nielicznymi włoskami,
- kolce na pędach płonnych proste, ok. 5 mm długie, smukłe, ustawione pionowo lub nieznacznie pochylone, obok nich liczne gruczoły trzoneczkowate,
- liście pędów płonnych 5-listkowe, obustronnie zielone, góra gęsto, dołem w różnym stopniu owłosione; listek końcowy na krótkiej szypułce, szerokoeliptyczny do kolistego, sercowato wcięty, nagle wyciągnięty w ostry koniec, nierówno piłkowany; dolna para listków siedząca na szypułkach drugiej pary; listki na siebie zachodzące,
- ogonek liściowy i szypułki owłosione i ogruczolone, z licznymi zakrzywionymi kolcami; przylistki lancetowate do wąskolancetowatych,
- kwiatostan rzadki, cylindryczny, skłąpokwiatowy, ulistniony; oś kwiatostanu owłosiona, ogruczolona i ocierniona (kolce smukłe, nieznacznie zakrzywione),
- działki kielicha szarozielone, obejmujące owoc,
- płatki białe lub białoróżowe,
[Błażej Gierczyk]