Większość łubinów uprawianych w Polsce to krótkowieczne byliny.
Spośród nich jedynie łubin trwały (Lupinus polyphyllus)/ należy do flory Polski, po dawnych uprawach zdziczały i zadomowiony, stosunkowo często spotykany w siedliskach o mniej lub bardziej naturalnym charakterze.
Kilka dalszych gatunków, w licznych odmianach, to uprawiane rośliny ozdobne lub paszowe.
Dzięki głębokiemu systemowi korzeniowemu i symbiozie z bakteriami wiążącymi azot z powietrza, łubiny dobrze rosną na glebach słabych i suchych.
objaśnienie skrótów
klucz do oznaczania
uwagi
nadrzędne węzły klucza tu odsyłające:
po zalogowniu, w pełnej wersji atlasu, jest tu dodatkowa, zwarta, wersja klucza - wygodna w użyciu gdy chcemy szybko zorientować się w jego strukturze lub znamy już klucz i chcemy szybciej dojść do celu; przycisk logowania jest w prawym górnym rogu strony
klucz pełny
⇑ szablon klucza
legenda: nazwa pozycji klucza
*alternatywy dla tej pozycji
· do pozycji w szablonie klucza:
(sz)
· powrót z szablonu klucza:
(kl)
|
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony · Strąki do 4 cm długości.
Nasiona poniżej 5 mm długości, lśniące. | ||||||||
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony · Kwiatostany do 50 cm długości.
Podkwiatki bardzo krótkie, wcześnie odpadające.
Kwiaty zwykle ciemne, fioletowoniebieskie, rzadziej białawe.
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony · ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony ⊛ Uprawiany na paszę, dawniej wysiewany w lasach dla wzbogacenia gleby w azot, zdziczały i zadomowiony.
Rośnie na polanach, brzegach lasów, poboczach dróg. Na glebach kwaśnych i obojętnych, wyraźnie światłolubny. | ||||||||
|
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony ▶ Lupinus hybridus (łubin ogrodowy) łubin mieszańcowy · (potocznie: "łubin trwały") ·
syn. Lupinus ×hybridus · takson uprawiany, nie ujęty w czekliście [491] | ||||||||
|
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony · Kwiatostany krótszy.
Podkwiatki dłuższe.
Kwiaty zwykle błękitne.
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony · ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony ⊛ Lupinus perennis (łubin wieloletni)
⊛
Gatunek północnoamerykański. Mogą być za niego brane drobne, głodowe formy poprzedniego gatunku. [71.4] | ||||||||
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony · Przylistki w połowie zrośnięte z ogonkiem liściowym.
▶ Lupinus luteus (łubin żółty) takson uprawiany [491] ⊛ Uprawiany na piaszczystych, ubogich glebach na paszę i jako zielony nawóz.
Dziczeje w miejscach uprawy. | ||||||||
|
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony · Przylistki przyrosłe do ogonków liściowych mniej niż w 1/3. | ||||||||
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony · Kwiaty różnej barwy, w odcieniach od żółtego i różowego do czerwonego, niebieskiego, purpurowo-fioletowego, także dwubarwne; wonne. Nasiona jasne, kremowobiałe. ▶ Lupinus mutabilis (łubin indyjski) łubin zmienny · takson uprawiany [491] ⊛ Dawna (z epoki inkaskiej) roślina uprawiana w rejonie Andów Peruwiańskich dla jadalnych nasion. Współcześnie w Polsce uprawiany jako roślina ozdobna lub (rzadko) w mieszankach na paszę albo jako „zielony nawóz”.
| ||||||||
|
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony · Korona najczęściej biała lub niebieska. | ||||||||
|
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony · Górna warga kielicha głęboko dwudzielna.
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony · ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony ▶ Lupinus angustifolius (łubin wąskolistny) takson uprawiany [491] ⊛ Pochodzi z rejonu śródziemnomorskiego.
Dawniej uprawiana na zielony nawóz, miejscami dziczała.
W żywieniu zwierząt stosuje się nasiona "słodkich" odmian tj. pozbawionych gorzkich alkaloidów. | ||||||||
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony · Górna warga kielicha niepodzielona. Korona biała, zwykle ponad 15 mm długości.
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania znajduje się prawym górnym rogu strony ▶ Lupinus albus (łubin biały) takson uprawiany [491] ⊛ Dawna uprawiana roślina paszowa. Obecnie w uprawie są odmiany pozbawione gorzkich alkaloidów.
Może miejscami dziczeć. | ||||||||
uwagi
Liście długoogonkowe, dłoniastozlożone, z 5-15 listkami. Kwiatostanem jest grono.