atlas-roslin.pl
Tx: 6365

Isolepis fluitans (L.) R. Br. gł. w POWO (26.1.1) [🔉 i·so·le·pis *]

sitnik pływający
Cyperus fluitans (L.) Missbach et E.H.L.Krause • Eleogiton fluitans (L.) Link gł. w czekl. [🔉 e·le·o·gi·ton] • Scirpus fluitans L. [🔉 scir·pus *]

występowanie, ekologia

rodzimy takson flory Polski [491]
wystepowanie - Isolepis fluitans (sitnik pływający)
ekologiczne liczby wskaźnikowe Isolepis fluitans (sitnik pływający)

Występuje w Europie, Afryce Północnej, Afryce tropikalnej, na Madagaskarze, w Indiach, Australii i Nowej Zelandii (Muasya & Simpson 2002). Gatunek ten zaliczany jest do atlantyckiego właściwego typu zasięgowego (Zając & Zając 2009). Na terenie Polski znajduje się najprawdopodobniej wschodni kres zasięgu.[584]

space

(Kobierski, Piotrowski, Ryś (2024) [584]): Na stanowiskach na Wzniesieniach Żarskich występuje w ubogich florystycznie zbiorowiskach (2–8 gatunków), w których dominuje tworząc zanurzone lub pływające płaty razem z sitem drobnym (Juncus bulbosus). Na osuszonych częściach stawów tworzy gęste maty. Towarzyszą jej najczęściej wąkrota zwyczajna (Hydrocotyle vulgaris) (w stawach hodowlanych) i Potamogeton alpinus (w ciekach). Płaty te można zakwalifikować do zespołu Isolepidetum fluitantis Alorge 1922. Wykazują one podobieństwo do ubogich gatunkowo zbiorowisk udokumentowanych w Niemczech (Pietsch 1989). Nie zaobserwowano natomiast bogatszych formacji, w których występują inne taksony z klasy Cl. Isoeto-Littorelletea, notowane w zbiorowiskach we wschodnich Niemczech, takie jak ponikło igłowate (Eleocharis acicularis), gałuszka kulecznica (Pilularia globulifera), elisma wodna (Luronium natans) lub selery wodne (Apium inundatum) (Pietsch 1989). Najbliższe stanowiska I. fluitans, które znajdują się w Niemczech (Ristow i in. 2013), są oddalone o około 100 km.

Przed 2024r. gatunek były tylko odnotowany w okolicach Dziewiczej Góry koło Poznania (BC99). W herbarium Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu zachował się okaz zielnikowy z tego stanowiska, zebrany w 1845 roku przez Schönkego. Początkowo oznaczony jako Isolepis setacea, poprawnego oznaczenia dokonał Waldemar Żukowski w 1967 roku.[584] Okaz można obejrzeć po zalogowaniu się w portalu AMUNATCOLL (https://amunatcoll.pl).

Gatunek charakterystyczny (Ch.) dla:
space_elw
e Element kierunkowy zachodni flory Polski, tj. ze wschodnim kresem zasięgu na terenie kraju.[584]
Parametry dotyczące m.in. elementu geograficznego są podane po zalogowaniu.
Statusy czerwonej listy 2016r.[311]: RE – wymarły na terenie Polski.
Takson nie był ujęty na poprzedniej (2006r.) czerwonej liście
W Europie — LC – takson najmniejszej uwagi, nie kwalifikujący się do żadnej z pozostałych kategorii zagrożenia.
Globalnie — LC – takson najmniejszej uwagi, nie kwalifikujący się do żadnej z pozostałych kategorii zagrożenia.
ⓘ Parametry rozsiewu wg (Lososová et al. (2023) [601]):
- klasa 2: 1-5m dla 50-99% diaspor · efektywny sposób rozsiewu: lokalny, niewyspecjalizowany
- średnia masa nasiona: 0.37mg · średnia wysokość rośliny: 34cm

wybrane okazy · selected collections ⇈

#4
01 00 00 - KRAM197483
leg. E. Wołoszczak
#6
pkob.240817-1
leg. Piotr Kobierski
/Wzniesienia Żarskie, Silno Małe/
#5
pkob.240831-1
leg. Piotr Kobierski
/Bory Dolnośląskie, Wierzbięcin/
#5
pkob.240831-2
leg. Piotr Kobierski
/Wzniesienia Żarskie, Karsówka/
literatura · references
specyfikacja literatury jest widoczna na szerszym ekranie 🛈
ta strona być może używa ciasteczek (cookies), korzystając z niej akceptujesz ich użycie — więcej informacji