ogólne określenia konsystencji
O twardej konsystencja mówimy gdy miąższ nie daje się ugiąć pod palcami, jest nieco sprężysty, twardy jak drewno.
specjalne określenia konsystencji
1. konsystencji miękkiej do mięsistej, zwykle zielony, słabo soczysty; konsystencji jak świeży liść lub młoda roślina zielna

3. o roślinie zielnej
O organie, np. łodydze zdrewniałej, gdy w swojej budowie anatomicznej zawiera dużo tkanki drzewnej, jest twarda. Rośliny zbudowane głównie z łodyg zdrewniałych to rośliny drzewiaste.
Konsystencja drzewiasta jest twarda, ścisła, mało podatna. Np. łuski szyszek sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris).
Gruby tj. organ o miąższu o konsystencji zielnej do mięsistej, gruby, często soczysty /np. liście sukulentów jak rozchodnik ostry (Sedum acre)/.
suchobłoniasty
Suchobłoniasty to cienki błoniasty, ± prześwitujący, niezielony, ± lśniący, przy dotyku szeleszczący.

Termin suchobłoniasty użyty jest np. w Szafer, Kulczyński, Pawłowski (1988) — Rośliny polskie. Cz. I i II. [3].
określenia struktury miąższu
Konsystencja mączysta, mączna - to struktura stosunkowo sucha i składająca się z bardzo drobnych ziarenek.

Struktury o bardzo drobnej konsystencji (jak puder) będą miały konsystencję proszkowatą.
· lat. farina,-ae (f) - mąka; lat. farinaceus - wykonany z mąki; lat. farinosus - mączysty; lat. farinarius - mączny
Proszkowata konsystencja występuje w strukturach suchych, złożonych z bardzo drobnych ziarenek, jak pył czy puder, o niewyczuwalnej lub nieznacznie wyczuwalnej szorstkości przy rozcieraniu.

Ten sam termin łaciński stosuje się do nazwania powierzchni oprószonej.
· od lat. pulvis,-eris (f) - pył, proch, puder;
terminy określające elastyczność
Sprężysty o organie zwartym a zdolnym po skręceniu lub silnym wygięciu do powrotu do pierwotnej formy.
sztywny
Sztywny to zachowujący swój kształt nawet przy silnym nacisku, z trudem podlegający deformacji.