Rubus chaerophyllus (jeżyna świerząbkowata)
Rubus chaerophyllus (jeżyna świerząbkowata)
Rubus chaerophyllus (jeżyna świerząbkowata)
Rubus chaerophyllus (jeżyna świerząbkowata)
Rubus chaerophyllus (jeżyna świerząbkowata)
liście
Rubus chaerophyllus (jeżyna świerząbkowata)
liść
Rubus chaerophyllus (jeżyna świerząbkowata)
liść
Rubus chaerophyllus (jeżyna świerząbkowata)
pęd wegetatywny
Rubus chaerophyllus (jeżyna świerząbkowata)
pęd wegetatywny
Rubus chaerophyllus (jeżyna świerząbkowata)
owocostan
Rubus chaerophyllus (jeżyna świerząbkowata)
pęd generatywny

uwagi

- pędy płonne płożące, obłe, nagie lub słabo owłosione,
- kolce na pędach płonnych jednorodne, dość liczne (do 15 na 5 cm), 5-7 mm długie, smukłe, proste nieznacznie pochylone,
- liście 3-5 listkowe, ciemnozielone, góra nagie, dołem owłosione, zachodzące na siebie; listek końcowy na krótkim ogonku, szerokojajowaty do jajowate-eliptycznego, o sercowatej nasadzie, nierówno piłkowany o zębach szerokich; listki pierwszej pary (jeśli obecne) krótkoogonkowe lub siedzące,
- kwiatostan krótki, nieregularny, spłaszczony na końcu; oś kwiatostanowa owłosiona, z nielicznymi gruczołami, opatrzona w kolce smukłe, o szerokiej podstawie, długie, proste lub słabo zakrzywione,
- działki szarozielone, owłosione, po przekwitnięciu odgięte; płatki białe; preciki dłuższe od słupków,
[Błażej Gierczyk]

występowanie, ekologia

rodzimy takson flory Polski [491]
wystepowanie - Rubus chaerophyllus (jeżyna świerząbkowata)
e Element kierunkowy zachodni flory Polski, tj. ze wschodnią granicą zasięgu na terenie kraju.[3]
Parametry rozsiewu wg (Lososová et al. (2023) [601]):
- klasa 6: 400-1500m dla 50-99% diaspor · efektywny sposób rozsiewu: endozoochoria
- krzew
literatura · references
specyfikacja literatury jest widoczna na szerszym ekranie 🛈
ta strona być może używa ciasteczek (cookies), korzystając z niej akceptujesz ich użycie — więcej informacji