wskaźnikowe gatunki starych lasów

Przez stary las rozumie się nie wiek drzewostanu a ciągłość w bardzo długim okresie użytkowania danego obszaru w formie leśnej.

Wskaźniowe gatunki roślin starych lasów to grupa 155 gatunków^[746] roślin naczyniowych mogących być sygnałem, że dany fragment lasu jest stary. Są to gatunki ściśle związane z lasami i wolno lub wcale nie kolonizujące obszary nieleśne przekształcane w leśne. Na styku starych lasów i nowych, powstałych po okresie użytkowania rolnego, proces migracji tych gatunków ma tempo zwykle znacznie poniżej 1 m na rok. Co więcej, nawet krótki okres użytkowania rolnego może zerwać ciągłość występowania wielu gatunków leśnych o krótkotrwałym glebowym banku nasion i innych diaspor.

W idealnym przypadku starych lasów, jest zachowana ciągłość istnienia w danym miejscu lasu od okresu lasu pierwotnego, przed pojawieniem się na danym terenie człowieka; tzn. że przez całą historię dany obszar był użytkowany jako las, poddany różnym formą i stopniowi antropopresji.

W praktyce, z uwagi na dostępną dokumentację, można dość pewnie określić na podstawie dokumentów rodzaj użytkowania danego terenu dopiero od XVIII lub XIX wieku i to nie zawsze w odniesieniu do niewielkich obszarów leśnych.

Z tego względu gatunki wskaźnikowe starych lasów są pomocnym narzędziem do typowana, zwłaszcza niewielkich obszarów leśnych, o zachowanej ciągłości historii łączącej je z lasami pierwotnymi.