atlas-roslin.pl

położenie, strony, kierunki

brzuszna (strona)

grzbietowa (strona)

Określa się, że stroną brzuszną (wentralną) liścia jest jego strona przyosiowa (od strony łodyżki) a stroną grzbietową (dorsalną) liścia jest strona odosiowa tj. odsunięta od łodyżki.

space

położenie

wierzchołek

lat. apex; slo. vrchol
Wierzchołek to górny (apikalny) lub dalszy (dystalny) od osi rośliny koniec organu płaskiego lub jego części; na wierzchołku — lat. apice.

wierzchołkowy (apikalny)

lat. apicalis, acro-; slo. apikálny, vrcholový
Umieszczony w okolicy lub powstały z wierzchołka wzrostu. Umieszczony/wyrastający na wierzchołku organu lub części rośliny np. lat. stylus apicalis - szyjka słupka wyrastająca z wierzchołka zalążni.

wierzchołkowy (końcowy)

lat. terminalis; slo. koncový, vrcholový
Wyrastający z końca innego organu, osadzony na wierzchołku innego organu np. kwiat wierzchołkowy (lat. flos terminalis) - kwiaty kończący/zamykający oś pędu.

nasada (podstawa)

lat. basis; ang. base; niem. Grund; ros. основаеие; slo. báza
Nasada to:
• dolna część (np. nasada łodygi)
• bliższy osi rośliny koniec (lub część) organu płaskiego (np. nasada liścia) lub jego części (np. nasada blaszki liściowej).

bliższy (proksymalny)

lat. proximalis; slo. bližší
Bliższy (proksymalny) - kierunek bliższy nasadzie organu. W przypadku korzenia jest to strona przy głowie korzeniowej tj. górna część korzenia.

dalszy (dystalny)

lat. distalis; slo. vzdialenejší
Dalszy (dystalny) - kierunek dalszy od nasady organu. W przypadku korzenia jest to strona przy wierzchołku wzrostu korzenia, tj. jego dolna część.

górny

lat. superus; slo. horný

nad

lat. supra; slo. nad

najwyższy

lat. supernus; slo. najvyšší

w górze

lat. superne; slo. hore

dolny

lat. inferus; slo. dolný

na dole

lat. infra- (gr. hypo-); slo. naspodku

w dole (na spodzie)

lat. inferne; slo. dolu

między

lat. inter- (gr. meso-); slo. medzi

środkowy

lat. intermedius; slo. prostredný

kierunek

ku górze

lat. sursum; slo. hore

ku dołowi

lat. deorsum; slo. dolu
Kierunek ku górze (w górę) oznacza kierunek ku wierzchołkowi organu lub rośliny np. łodyga ku górze zwężająca się (lat. caulis sursum attenuatus).

space

kierunek wzrostu (np. pędu), wzajemne położenie, "prostość"

wzniesiony (pęd)

lat. caulis rectus; niem. aufrecht; cz. stonek přimý
Pokrój dość sztywnego pędu, który wznosi się ± prosto, prostopadle do podłoża.

podnoszący się pęd

lat. caulis ascendens; ang. ascending; niem. aufsteigend, bogig aufsteigend; cz. stonek vystoupavý
Pokrój dość sztywnego pędu, który początkowo pokłada się a następnie stopniowo, po łuku, prostuje się i przybiera pokrój wzniesiony.

pokładający się (pęd)

lat. caulis decumbens; ang. decumbent; cz. stonek poléhavý
Pokrój dość wiotkiego pędu, który biegnie ±równolegle do podłoża, opierając się o nie, jedynie przy końcu łukowato ± wznosi się, silniej im bliżej zakończenia.

płożący się (pęd)

lat. caulis repens; cz. stonek plazivý

rozesłany (pęd)

niem. niederliegend (Triebe)
Pokrój zwykle wiotkiego pędu, który biegnie po podłożu, opierając się o nie niemal na całej swoje długości.

zwieszone

lat. nutans; cz. nici
Przegięte i zwisające ku dołowi (o kwiatach, kwiatostanach, owocach, itd.).