Paproć epifityczna występująca w strefie równikowej południowej Afryki, w wilgotnych lasach tropikalnych.
Roślina wytwarza dwa rodzaje liści różniących się kształtem i funkcją. Liście płonne o tarczowato-nerkowatym kształcie, brązowiejące z wiekiem, przylegające do podłoża, stabilizujące roślinę i chroniące kłącze i podłoże przed szybkim wysychaniem. Liście płodne (zarodnionośne) powcinane na kształt łosich rogów, znacznie dłuższe od liści płonnych, zielone, pokryte szarawym kutnerem (ograniczającym transpirację), początkowo wzniesione, z czasem się zwieszające.
wymagania i uprawa
Stanowisko jasne do cienistego, bez bezpośredniego słońca.
Paprocie te lubią wilgotne powietrze; jednak dobrze tolerują warunki w mieszkaniach; w skrajnie suchym powietrzu mogą zasychać końcówki liści. Ze względu na kutner pokrywający liście płodne, nie należy ich zraszać, ani przecierać.
Nawozić umiarkowanie w okresie wegetacji, raz na miesiąc. W okresie zimowego spoczynku, jeśli są do tego warunki, należy obniżyć temperaturę do 12-18°C i mniej podlewać.
Rozmnaża się na większą skalę poprzez zarodniki wysiewane na torfie; optymalna temperatura w początkowym okresie wzrostu to 22°C. Na niewielką skalę można mnożyć podczas przesadzania przez podział kłącza.
🌱 Sadzenie, wysiew, rozmnażanie (główna/preferowana metoda):