Ziemozielone drzewa lub krzewy iglaste.
Wierzchołki pędów są wzniesione, nie przewisają. U podobnego rodzaju cyprysik (Chamaecyparis) wierzchołki pędów są mniej lub bardziej przewisające.
⇑ skok do węzła klucza nadrzędnego [na stronie: Cupressaceae (cyprysowate)]
⇒ zwarta wersja klucza
  
Thuja orientalis (żywotnik wschodni)
Thuja orientalis (żywotnik wschodni)
(p) rozgałęzienia ustawione pionowo (↓nie)
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowan ...
· Szyszki 12-25 mm długości, grube, mięsiste przed dojrzeniem, jasnoniebieskie (nalot woskowy), z rogowatymi, odstającymi końcami łusek.
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po z ...
Thuja orientalis (żywotnik wschodni) · notka
syn. Platycladus orientalis · takson uprawiany
  Rzadko uprawiany, niski krzew ozdobny.
  
  
(p) rozgałęzienia ustawione poziomo(↑nie)
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja l ...
· Szyszki wydłużone, do 12 mm długości, najpierw zielone, potem żółte, dojrzałe brązowe; łuski cienkie.
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej we ...
  
    
(p) łuski spodu pędów bez wyraźnego nalotu woskowego (↓nie)
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja l ...
· Łuski środkowe z wyraźnymi, przeświecającymi wypukłymi gruczołkami żywicznymi; nadają aromatyczny zapach.
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowa ...
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogo ...
  Najczęściej uprawiana tuja, w licznych odmianach.
    
    
(p) łuski spodu pędów z nalotem woskowym(↑nie)
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja l ...
· Pędy główne słabo spłaszczone i okrągłe w przekroju.
    
      
(p) kredowobialy nalot pokrywa całą dolną stronę pędów (↓nie)
Thuja koraiensis (żywotnik koreański) · notka
takson uprawiany, nie ujęty w czekliście 2002
  Rzadko uprawiane; głównie w kolekcjach. Krzew lub niskie drzewo.
      
      
(p) nalot woskowy w postaci plam/stref, nie zawsze wyraźny(↑nie)
      
        
Thuja plicata
(p) łuski cienkie, spłaszczone (↓nie)
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania lub zakładania konta dostępu znajduje się prawym górnym rogu strony, różne elementy niedostępne w przeglądowej wersji atlasu są wyraźnie oznaczone np. takim tekstem jak ten ...
· Łuski na pędach przewodnich odlegle ustawione, z długimi, prostymi końcami.
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania lub zakładani ...
        
        
(p) łuski grube, wypukłe(↑nie)
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zalogowaniu, w pełnej wersji atlasu, opcja logowania lub zakładania konta dostępu znajduje się pra ...
· Łuski na pędach przewodnich gęsto osadzone.
· ta cecha diagnostyczna jest widoczna po zal ...
Thuja standishii (żywotnik japoński) · notka
takson uprawiany, nie ujęty w czekliście 2002
  Rzadko uprawiane drzewo ozdobne, głównie w kolekcjach.
        
w pełnej wersji atlasu jest tu dodatkowa, zwarta, wersja klucza - wygodna w użyciu gdy chcemy szybko zorientować się w jego strukturze lub znamy już klucz i chcemy szybciej dojść do celu
łuski spodu pędówłuski górne i bocznepędy główneszyszkiinne
Thuja occidentalis (żywotnik zachodni)
takson uprawiany [24]
kenofit, lokalnie zadomowiony [234]
Thuja occidentalis (żywotnik zachodni)
łuski, spód pędu XL 3DRLLR||
Łuski spodu pędów bez wyraźnego nalotu woskowego; są jaśniej zielone lub żółtozielone.
Thuja occidentalis (żywotnik zachodni)
łuski, górna strona pędu XL 3DRLLR||
Łuski boczne zwykle z zaokrąglonymi bokami i krótkimi, zakrzywionymi ku osi pędu końcami. Łuski środkowe z wyraźnymi, przeświecającymi wypukłymi gruczołkami żywicznymi.
Thuja occidentalis (żywotnik zachodni)
Pędy przewodnie spłaszczone i gęsto pokryte łuskami.
8-10 mm długości, zwykle z 3-5 parami łusek, z drobnymi hakowatymi przydatkami.
Najczęściej uprawiana tuja. Liczne odmiany różniące się siłą wzrostu, barwą liści; te mogą być trwale igiełkowate.
Thuja plicata (żywotnik olbrzymi)
takson uprawiany [24]
kenofit, lokalnie zadomowiony [234]
Thuja plicata
łuskowate liście, widok od spodu
Z wyraźnymi strefami białego nalotu woskowego.
Thuja plicata
Łuski ciemnozielone, silnie błyszczące (jak polakierowane). Boczne łuski zwykle dłuższe od środkowych, z długimi końcami, zwykle nie zakrzywionymi. Gruczołki żywiczne są wyraźniejsze na łuskach pędów przewodnich, na bocznych pędach zanikają.
Thuja plicata
Pędy przewodnie słabo spłaszczone i okrągłe w przekroju.
Do 12 mm długości, zwykle z 5-6 parami łusek, z większymi hakowatymi przydatkami.
Rzadko uprawiane okazałe drzewo parkowe. Także odmiany o różnej sile wzrostu i kształcie korony; ulistnienie może u nich być trwale igiełkowate (forma młodociana liści).
Thuja ×plicatoides (żywotnik pośredni)
cv. Jan
Odmiany mieszańcowe żywotnika zachodniego (Thuja occidentalis) × żywotnik olbrzymi (Thuja plicata) o cechach pośrednich między gatunkami rodzicielskimi. Zalicza się tu takie popularne odmiany jak: ‘Smaragd’ i ‘Aureospicata ≡ Semperaurea’.

klucz · Thuja koraiensis · żywotnik koreański

takson uprawiany, nie ujęty w czekliście 2002 [24]
Krzew lub niewysokie drzewo. Rzadko uprawiane; głównie w kolekcjach. Łuski spodu pędów są całe pokryte kredowobiałym nalotem woskowym.

klucz · Thuja standishii · żywotnik japoński

takson uprawiany, nie ujęty w czekliście 2002 [24]
Rzadko uprawiane drzewo ozdobne, głównie w kolekcjach, podobne do żywotnika olbrzymiego (Thuja plicata). Łuski grube, wypukłe, jaśniej zielone i mniej lśniące, spodnie z białym, woskowym rysunkiem; ich końce krótkie, tępe, zwykle zakrzywione. Bez wypukłych gruczołków i nie pachnące aromatycznie.
Niskie drzewa rozgałęziające się od nasady, o szerokiej koronie, gałęzie szeroko odchodzą prostopadle i podnoszą się. Kora łuszczy się papierzasto.

klucz · Thuja orientalis · żywotnik wschodni

Platycladus orientalis
takson uprawiany [24]

Grupa użytkowa: krzewy iglaste · na żywopłot

literatura · references
· Seneta W., Dolatowsk, J., 2000 — Dendrologia. p.71 [12]
· Bugała, W., 2000 — Drzewa i krzewy. p.93 [38]
· Seneta W., 1987 — Drzewa i krzewy iglaste. p.485 [94]
· Wałęza, W., 2002 — Żywopłoty. p.69 [42]
· Hejný, S., Slavík, B., 1997 — Květena České Republiky 1 p.341 [71.1]
· Rothmaler W., 2005 — Exkursionsflora von Deutschland, Band 4. Gefäßpflanzen: Kritischer Band. p.144 [40]
· Rutkowski L., 1998 — Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. p.52+47k [15]
· Sokolov S.Ja., 1949 — Djerjevja i kustarniki SSSR. T.1 p.11+290+296+384 [119.1]
· Fedorov R.V., 1974 — Flora Partis Europaeae URSS. T.1 p.113 [86.1]
· Komarov V.L., Iljin M.M., 1934 — Flora URSS. T.1 p.192 [85.1]
· Tutin T.G. et al., 1993 — Flora Europaea. Volume 1. Psilotaceae to Platanaceae p.46 [150.1]
· Mirek Z. et al., 2002 — Flowering plants and pteridophytes of Poland. A checklist. Krytyczna lista roślin kwiatowych i paprotników Polski. [24]
· Tokarska-Guzik B., Dajdok Z., Zając M. i A., Urbisz A., Danielewicz W., Hołdyński Cz., 2012 — Rośliny obcego pochodzenia w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem gatunków inwazyjnych [234]
obecnie nie jesteś zalogowany(a) — oglądasz okrojoną, przeglądową wersję atlasu — zaloguj się (pola w prawym górnym rogu każdej strony)
lub załóż konto dostępu o ile go jeszcze nie posiadasz

Copyright © 2002-2017 by Marek Snowarski – formularz kontaktowy/contact form
przeglądowa (zwykła) wersja atlasu 17.07.20 · ta strona była ostatnio zmieniana/last modified 12.03.2015 · powstała/was created 16.10.2011

Zalinkuj tę stronę kodem (przykładowy tekst linku dostosuj do swoich potrzeb):
<a href="http://www.atlas-roslin.pl.pl/gatunki/Thuja.htm"> Thuja (żywotnik) - Atlas roślin Polski atlas-roslin.pl</a>